Passes a verdict

Weighing every good thing, the moral codes all reach the same verdict: nothing stands higher than the greatness of those who have renounced and held firm to their discipline.

ஒழுக்கத்து நீத்தார் பெருமை விழுப்பத்து
வேண்டும் பனுவல் துணிவு

The one who lives the household life in its proper, natural way stands foremost among all who strive on the paths toward release.

இயல்பினான் இல்வாழ்க்கை வாழ்பவன் என்பான்
முயல்வாருள் எல்லாம் தலை

In its father-son wording, the verse calls education that equips a child to stand foremost among the learned the finest good a parent can do.

தந்தை மகற்காற்று நன்றி யவையத்து
முந்தி யிருப்பச் செயல்

Those who anxiously guard impermanent wealth but never turn it into hospitality will lament after losing it. Responsible saving and appropriate generosity can still coexist.

பரிந்தோம்பிப் பற்றற்றே மென்பர் விருந்தோம்பி
வேள்வி தலைப்படா தார்

Those who have destroyed every other good may still find a way back; but for the one who destroys a kindness done to them, there is none.

எந்நன்றி கொன்றார்க்கும் உய்வுண்டாம் உய்வில்லை
செய்ந்நன்றி கொன்ற மகற்கு.

The wise never look down on the poverty of one who stood firm in fairness and goodness.

கெடுவாக வையாது உலகம் நடுவாக
நன்றிக்கண் தங்கியான் தாழ்வு.

Whoever has not learned to live in tune with the world's good people, however much else they have studied, has not really learned at all.

உலகத்தோடு ஒட்ட ஒழுகல் பலகற்றும்
கல்லார் அறிவிலா தார்.

Of all who have strayed from virtue, none is a greater fool than the one who waits at another man's door.

அறன்கடை நின்றாருள் எல்லாம் பிறன்கடை
நின்றாரின் பேதையார் இல்.

The one who envies another's prosperity, unable to wish it well, is a person who wants neither virtue nor wealth for himself.

அறனாக்கம் வேண்டாதான் என்பான் பிறனாக்கம்
பேணாது அழுக்கறுப் பான்.

No one ever grew great by envy, and no generous heart ever fell from greatness.

அழுக்கற்று அகன்றாரும் இல்லை அஃதுஇலார்
பெருக்கத்தின் தீர்ந்தாரும் இல்.

To deny that virtue exists and then do evil is bad; but to smile to a person's face and tear them down behind their back is worse.

அறனழீஇ அல்லவை செய்தலின் தீதே
புறனழீஇப் பொய்த்து நகை.

The verse declares death better than a life sustained by backbiting and false smiles—a severe ancient denunciation of the conduct, not advice to die; life remains precious and the behaviour can be changed.

புறங்கூறிப் பொய்த்துயிர் வாழ்தலின் சாதல்
அறங்கூறும் ஆக்கம் தரும்.

The verse sharply calls one who repeatedly dwells on wholly pointless words not a worthy person but ‘chaff among people’—an ancient insult aimed at the habit.

பயனில்சொல் பாராட்டுவானை மகனெனல்
மக்கட் பதடி எனல்.

The good call this the highest of all wisdom: refraining from doing harm even to those who are hostile to you.

அறிவினுள் எல்லாம் தலை என்ப தீய
செறுவார்க்கும் செய்யா விடல்.

The verse says that if public-minded service brings material loss, that loss is worth purchasing—even through the extreme image of selling oneself.

ஒப்புரவி னால்வருங் கேடெனி னஃதொருவன்
விற்றுக்கோட் டக்க துடைத்து

Hoarding food to fill one's store and then eating alone is surely more painful than having to ask another for food.

இரத்தலி னின்னாது மன்ற நிரப்பிய
தாமே தமிய ருணல்

Give to people in poverty, and live so that honour grows from that giving; the Kural says human life has no other gain apart from such renown.

ஈத லிசைபட வாழ்த லதுவல்ல
தூதிய மில்லை யுயிர்க்கு

If one is born as a human being, be born with qualities that give rise to worthy renown; for those without such qualities, the Kural's severe rhetoric says animal birth would be better than human birth.

தோன்றிற் புகழொடு தோன்றுக அஃதிலார்
தோன்றலிற் றோன்றாமை நன்று

If people fail to gain the remainder called renown, the Kural says the good will call that itself a reproach belonging to all people of the world.

வசையென்ப வையத்தார்க் கெல்லா மிசையென்னு
மெச்சம் பெறாஅ விடின்

Good people say that those who abandon compassion and live by doing what should not be done have forgotten the suffering caused when they formerly departed from the true good.

பொருணீங்கிப் பொச்சாந்தா ரென்ப ரருணீங்கி
யல்லவை செய்தொழுகு வார்

None is more hard-hearted than those who have not renounced attachment inwardly, yet live by deceiving others as though they had renounced.

நெஞ்சிற் றுறவார் துறந்தார்போல் வஞ்சித்து
வாழ்வாரின் வண்கணா ரில்

Among all the works we have examined as true, says the poet, we have found nothing of any kind better than truthfulness.

யாமெய்யாக் கண்டவற்று ளில்லை யெனைத்தொன்றும்
வாய்மையி னல்ல பிற

Anger where it cannot strike is harmful to the angry person; where it can strike, no evil is worse than using that power in anger.

செல்லா விடத்துச் சினந்தீது செல்லிடத்து
மில்லதனிற் றீய பிற

The foremost virtue is never knowingly to cause even the smallest pain to anyone, at any time.

எனைத்தானு மெஞ்ஞான்றும் யார்க்கு மனத்தானா
மாணாசெய் யாமை தலை

Sharing one's food and protecting many kinds of life stands foremost among all virtues gathered by the authors of ethical texts.

பகுத்துண்டு பலலுயி ரோம்புத னூலோர்
தொகுத்தவற்று ளெல்லாந் தலை

Non-killing stands alone as the highest good; after it, truthfulness is good in the next place.

ஒன்றாக நல்லது கொல்லாமை மறறதன்
பின்சாரப் பொய்யாமை நன்று

Among all who renounced household life from fear of continued birth, foremost is the one who fears the wrong of killing and keeps non-killing in mind.

நிலையஞ்சி நீத்தாரு ளெல்லாங் கொலையஞ்சிக்
கொல்லாமை சூழ்வான் றலை.

Even if the gain said to be good is great, gain that comes through killing is base to the morally mature.

நன்றாகு மாக்கம் பெரிதெனினுஞ் சான்றோர்க்குக்
கொன்றாகு மாக்கங் கடை

People whose occupation is killing are regarded as workers in a degraded trade in the minds of those who understand its baseness.

கொலைவினைய ராகிய மாக்கள் புலைவினையர்
புன்மை தெரிவா ரகத்து

Regarding what cannot last as though it were lasting is the lowest form of understanding for a renunciant.

நில்லாத வற்றை நிலையின வென்றுணரும்
புல்லறி வாண்மை கடை

What is stronger than destiny? Even when one devises another means against it, destiny itself arrives first.

ஊழிற் பெருவலி யாவுள மற்றொன்று
சூழினுந் தான்முந் துறும்

The verse uses a harsh premodern body-and-gender comparison to condemn an unlearned person's desire to display eloquence in an assembly; its direct target is speech sought without the learning needed for it.

கல்லாதான் சொற்கா முறுதன் முலையிரண்டு
மில்லாதாள் பெண்காமுற் றற்று

However excellent an unlearned person's subtle insight may be, the learned do not accept it as cultivated understanding.

கல்லாதா னொட்பங் கழிய நன்றாயினுங்
கொள்ளா ரறிவுடை யார்

The verse severely says that the unlearned merely ‘exist’ and, yielding no benefit, resemble barren land.

உளரென்னு மாத்திரைய ரல்லாற் பயவாக்
களரனையர் கல்லா தவர்

The wealth held by the unlearned is more grievous, the verse says, than poverty resting with the learned.

நல்லார்கட் பட்ட வறுமையி னின்னாதே
கல்லார்கட் பட்ட திரு

The avarice called a clinging mind is not merely one fault to be counted among all faults; it stands beyond them in gravity.

பற்றுள்ள மென்னு மிவறன்மை யெற்றுள்ளு
மெண்ணப் படுவதொன் றன்று

Among rare achievements, the rarest is to cherish people of greatness and make them one's trusted companions.

அரியவற்று ளெல்லா மரிதே பெரியாரைப்
பேணித் தமராக் கொளல்

To live guided by companions greater than oneself is foremost among every form of strength.

தம்மிற் பெரியார் தமரா வொழுகுதல்
வன்மையு ளெல்லாந் தலை

No support is greater than sound company, and nothing causes deeper affliction than harmful company.

நல்லினத்தி னூங்குத் துணையில்லை தீயினத்தி
னல்லற் படுப்பதூஉ மில்

Consider the undertaking and its means before resolving to act; saying ‘we shall think after committing’ is a fault.

எண்ணித் துணிக கருமந் துணிந்தபி
னெண்ணுவ மென்ப திழுக்கு.

For a ruler, the forgetful lapse born of excessive delight is worse than anger that has exceeded its limit.

இறந்த வெகுளியிற் றீதே சிறந்த
வுவகை மகிழ்ச்சியிற் சோர்வு.

Those who live in habitual forgetful negligence gain no lasting renown; this is the settled conclusion of learned people of every kind throughout the world.

பொச்சாப்பார்க் கில்லை புகழ்மை யதுவுலகத்
தெப்பா னூலோர்க்குந் துணிவு.

A ruler who harasses subjects for wealth and acts unjustly is crueller than those who have made killing their trade.

கொலைமேற் கொண்டாரிற் கொடிதே யலைமேற்கொண்
டல்லவை செய்தொழுகும் வேந்து.

The ways of the world rest in considerate regard; those without it are but a burden upon the earth.

கண்ணோட்டத் துள்ள துலகிய லஃதிலா
ருண்மை நிலக்குப் பொறை.

For rulers, foremost is the quality of showing regard and patiently forbearing even toward people inclined to punish or hurt them.

ஒறுத்தாற்றும் பண்பினார் கண்ணுங்கண் ணோடிப்
பொறுத்தாற்றும் பண்பே தலை.

One minister beside the ruler who secretly plans harm brings greater danger than an immense multitude of open enemies.

பழுதெண்ணு மந்திரியிற் பக்கத்துட் டெவ்வோ
ரெழுபது கோடி யுறும்.

The deep poverty of the worthy is superior to wealth obtained by embracing blame.

பழிமலைந் தெய்திய வாக்கத்திற் சான்றோர்
கழிநல் குரவே தலை.

Even when someone possesses every other strength, the discerning do not esteem for high responsibility one who rejects firmness in action.

எனைத்திட்ப மெய்தியக் கண்ணும் வினைத்திட்பம்
வேண்டாரை வேண்டா துலகு.

Deliberation ends when firm judgement is reached; once reached, letting that decision remain in delay is wrong.

சூழ்ச்சி முடிவுதுணி வெய்த லத்துணிவு
தாழ்ச்சியுட் டங்குத றீது.

Presumptuous familiarity that treats long association as permission for conduct outside proper character brings ruin.

பழைய மெனக்கருதிப் பண்பல்ல செய்யுங்
கெழுதகைமை கேடு தரும்.

Those who take up speaking without knowing the assembly understand neither the forms of speech nor any art they claim to command.

அவையறியார் சொல்லன்மேற் கொள்பவர் சொல்லின்
வகையறியார் வல்லதூஉ மில்.

Among all qualities praised as good, especially good is the restraint not to speak ahead of those senior in learning.

நன்றென் றவற்றுள்ளு நன்றே முதுவருண்
முந்து கிளவாச் செறிவு.

However much they have studied, those who cannot make good ideas reach a good assembly effectively bring no benefit to the world.

பல்லவை கற்றும் பயமிலரே நல்லவையு
ணன்கு செலச்சொல்லா தார்.

Those who have learned and understood yet fear the assembly of good people are classically judged below the unlearned, because their learning is not used there.

கல்லாதவரிற் கடையென்ப கற்றறிந்து
நல்லா ரவையஞ்சு வார்.

People of every relation may despise those without wealth and defer to those who possess it—a diagnosis of biased social treatment, not a measure of human worth.

இல்லாரை யெல்லாரு மெள்ளுவர் செல்வரை
யெல்லாருஞ் செய்வர் சிறப்பு.

It is more worthy to bear the spear that missed an elephant than the arrow that successfully struck a woodland hare.

கான முயலெய்த வம்பினில் யானை
பிழைத்தவே லேந்த லினிது.

Who could reproach as failures the warriors who die rather than depart from the vow they had made?

இழைத்த திகவாமைச் சாவாரை யாரே
பிழைத்த தொறுக்கிற் பவர்.

Even when people adorn it by saying, “This person is thus much to us, and we are thus much to them,” friendship spoken of in such measures appears mean.

இனைய ரிவரெமக் கின்னம்யா மென்று
புனையினும் புல்லென்னு நட்பு.

No harm compares with forming a friendship without examination; once the bond is made, a person committed to friendship has no easy release.

நாடாது நட்டலிற் கேடில்லை நட்டபின்
வீடில்லை நட்பாள் பவர்க்கு.

Even if they appear to drink one in with affection, the friendship of people without good character is better diminished than increased.

பருகுவார் போலினும் பண்பிலார் கேண்மை
பெருகலிற் குன்ற லினிது.

It is better not to acquire the poor friendship of those who fail to become protection even after help has been rendered to them.

செய்தேமஞ் சாராச் சிறியவர் புன்கேண்மை
யெய்தலி னெய்தாமை நன்று.

Even after learning many good teachings, those who continue to choose hostility rarely become good-hearted through learning alone.

பலநல்ல கற்றக் கடைத்து மனநல்ல
ராகுதன் மாணார்க் கரிது.

None is more foolish than one who studies and understands restraint, explains it to others, yet does not practise it personally.

ஓதி யுணர்ந்தும் பிறர்க்குரைத்துந் தானடங்காப்
பேதையிற் பேதையா ரில்.

The friendship of people who act without good judgment is ‘very pleasant’ in this ironic sense: when it ends, the separation causes no pain.

பெரிதினிது பேதையார் கேண்மை பிரிவின்கட்
பீழை தருவதொன் றில்.

He neither acts even when soundly instructed nor discerns for himself; until that life departs, the verse harshly calls it one continuing affliction.

ஏவவுஞ் செய்கலான் றான்றேறா னவ்வுயிர்
போஒ மளவுமோர் நோய்.

One who denies the existence of what a discerning community affirms does exist will, the verse harshly says, be regarded in the world as a spectre.

உலகத்தா ருண்டென்ப தில்லென்பான் வையத்
தலகையா வைக்கப் படும்.

The life of one who says that surpassing others through hostility is sweet stands close to error and complete ruin.

இகலின் மிகலினி தென்பவன் வாழ்க்கை
தவலுங் கெடலு நணித்து.

Hostility toward one blinded by rage and possessed by ever-growing desire will be eagerly chosen.

காணாச் சினத்தான் கழிபெருங் காமத்தான்
பேணாமை பேணப் படும்.

Hostility has no good quality; one should not desire it even in play.

பகையென்னும் பண்பி லதனை யொருவ
னகையேயும் வேண்டற்பாற் றன்று.

One who stands alone yet makes enemies of many is poorer in judgment than even the people whom the classical rhetoric stigmatizes as “mad.”

ஏமுற் றவரினு மேழை தமியனாய்ப்
பல்லார் பகைகொள் பவன்.

Not scorning the capability of those who can carry undertakings through is foremost among all the safeguards of people who protect themselves.

ஆற்றுவா ராற்ற லிகழாமை போற்றுவார்
போற்றலு ளெல்லாந் தலை.

In its ancient patriarchal frame, the couplet says: men ruled by desire for their wives do not attain virtue's noble benefit; those intent on productive work reject that pleasure as an obstacle.

மனைவிழைவார் மாண்பய னெய்தார் வினைவிழைவார்
வேண்டாப் பொருளு மது.

In its ancient patriarchal frame, the couplet says: wealth gained by a man who abandons masculine self-rule in pursuit of his wife's femininity becomes a great disgrace and brings him shame.

பேணாது பெண்விழைவா னாக்கம் பெரியதோர்
நாணாக நாணுத் தரும்.

In its ancient sexual and class hierarchy, the soft arms of finely jewelled women who embrace any paying patron without distinction are called a hell in which base men lacking discernment sink.

வரைவிலா மாணிழையார் மென்றோள் புரையிலாப்
பூரியர்க ளாழு மளறு.

Than that a man should live by going and standing behind those who will not have him, it is better that he be spoken of, in that very state, as having been finished — and the classical commentary reads that last word as having died.

ஒட்டார்பின் சென்றொருவன் வாழ்தலி னந்நிலையே
கெட்டா னெனப்படுத னன்று.

Even towards those who conduct hostility rather than friendship and do things without grace, failing to perform one's own quality is, for a person of discernment, the lowest place.

நண்பாற்றா ராகி நயமில செய்வார்க்கும்
பண்பாற்றா ராதல் கடை.