Household life

The one we call a householder is the firm support, on the good road, of the other three orders of life — sustaining the student, the forest-dweller, and the ascetic in their chosen ways.

இல்வாழ்வான் என்பான் இயல்புடைய மூவர்க்கும்
நல்லாற்றின் நின்ற துணை

To the one who has renounced the world, to the destitute, and to the dead left with no one to mourn them — the householder is friend and support.

துறந்தார்க்கும் துவ்வாதவர்க்கும் இறந்தார்க்கும்
இல்வாழ்வான் என்பான் துணை

To tend, without fail, the duty owed to five — the ancestors, the gods, guests, kin, and oneself — is the household's foremost virtue.

தென்புலத்தார் தெய்வம் விருந்தொக்கல் தானென்றாங்கு
ஐம்புலத்தாறு ஓம்பல் தலை

The home where a person fears wrongdoing and shares the meal before eating is a home whose line never fails; it endures through every age.

பழியஞ்சிப் பாத்தூண் உடைத்தாயின் வாழ்க்கை
வழியெஞ்சல் எஞ்ஞான்றும் இல்

When a household holds both love and virtue, that — love as its nature, virtue as its fruit — is its whole grace and gain.

அன்பும் அறனும் உடைத்தாயின் இல்வாழ்க்கை
பண்பும் பயனும் அது

If a person already runs domestic life along the path of virtue, what more is there to gain by going off to any other path?

அறத்தாற்றின் இல்வாழ்க்கை ஆற்றின் புறத்தாற்றில்
போஒய்ப் பெறுவது எவன்

The one who lives the household life in its proper, natural way stands foremost among all who strive on the paths toward release.

இயல்பினான் இல்வாழ்க்கை வாழ்பவன் என்பான்
முயல்வாருள் எல்லாம் தலை

The household that keeps others on their disciplined paths while never slipping from virtue itself has greater endurance than the life of those who do penance.

ஆற்றின் ஒழுக்கி அறனிழுக்கா இல்வாழ்க்கை
நோற்பாரின் நோன்மை உடைத்து

Domestic life is what the texts single out and call virtue; renunciation too is good in the same way — so long as nothing in it draws blame.

அறனெனப் பட்டதே இல்வாழ்க்கை அஃதும்
பிறன்பழிப்ப தில்லாயின் நன்று

The one who lives in this world just as a householder ought is counted among the gods who dwell in heaven.

வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன் வானுறையும்
தெய்வத்துள் வைக்கப் படும்

The true life-partner is the one who has the goodness a home calls for and who keeps the household within what the family actually earns — neither overspending nor wasting. Such a person is the real support of domestic life.

மனைத்தக்க மாண்புடையள் ஆகித் தற்கொண்டான்
வளத்தக்காள் வாழ்க்கைத் துணை

Within its afterlife framework, the verse calls higher bliss the fruit of a household life already lived with love and joy in this world.

அன்புற்று அமர்ந்த வழக்கென்ப வையகத்து
இன்புற்றார் எய்தும் சிறப்பு

A loveless household flourishing is, the verse says, like a dried tree sprouting in barren ground. The image describes relational drought, not a diagnosis of an individual.

அன்பகத் தில்லா உயிர்வாழ்க்கை வன்பாற்கண்
வற்றல் மரந்தளிர்த் தற்று

The ethical purpose of maintaining a settled home and its resources, the verse says, is to care for guests and help others. That purpose remains bounded by household safety, privacy, rest, and means.

இருந்தோம்பி இல்வாழ்வ தெல்லாம் விருந்தோம்பி
வேளாண்மை செய்தற் பொருட்டு

He alone is called a householder living by virtue who does not desire the womanhood of another man's wife.

அறனியலான் இல்வாழ்வான் என்பான் பிறனியலாள்
பெண்மை நயவாதவன்.

The family of the one who can't bear to see others given to will waste away, without even food or clothing.

கொடுப்பது அழுக்கறுப்பான் சுற்றம் உடுப்பதூஉம்
உண்பதூஉம் இன்றிக் கெடும்.

If a man, abandoning fairness, covets another's goods, his greed ruins his own family and heaps wrongs on him at once.

நடுவின்றி நன்பொருள் வெஃகின் குடிபொன்றிக்
குற்றமும் ஆங்கே தரும்.

Have householders perhaps forgotten their own austerity because they are intent on supplying renunciants with what sustains them?

துறந்தார்க்குத் துப்புரவு வேண்டி மறந்தார்கொன்
மற்றை யவர்க டவம்

The unfailing lamp called a household's standing fades and is extinguished when the stain called sloth spreads over it.

குடியென்னும் குன்றா விளக்கம் மடியென்னும்
மாசூர மாய்ந்து கெடும்.

Those who want their house to remain a worthy house must recognise sloth for what it is and live with deliberate effort.

மடியை மடியா ஒழுகல் குடியைக்
குடியாக வேண்டுபவர்.

The house of the foolish person who holds destructive sloth within will decline even before that person does.

மடிமடிக் கொண்டொழுகும் பேதை பிறந்த
குடிமடியுந் தன்னினு முந்து.

For those sunk in sloth and without worthy effort, the house declines and faults multiply.

குடிமடிந்து குற்றம் பெருகு மடிமடிந்து
மாண்ட வுஞற்றில வர்க்கு.

If sloth settles in a person responsible for a house, it will place that person in subjection to enemies.

மடிமை குடிமைக்கண் தங்கிற்றன் னொன்னார்க்
கடிமை புகுத்தி விடும்.

When a person removes the disposition ruled by sloth, faults that entered household leadership and effective capability disappear.

குடியாண்மை யுள்வந்த குற்றம் ஒருவன்
மடியாண்மை மாற்றக் கெடும்.

Even when one sees the hunger of the mother who bore them, one must not do a deed the ethically wise condemn.

ஈன்றாள் பசிகாண்பா னாயினுஞ் செய்யற்க
சான்றோர் பழிக்கும் வினை.

Though it may appear joined like a metal container fitted with its lid, a household possessed by internal enmity is not truly united.

செப்பின் புணர்ச்சிபோற் கூடினுங் கூடாதே
யுட்பகை யுற்ற குடி.

A household afflicted by internal enmity has its strength worn away, as iron is worn down by the file that rubs against it.

அரம்பொருத பொன்போலத் தேயு முரம்பொரு
துட்பகை யுற்ற குடி.

Life with those who lack true concord is like dwelling together with a snake inside one hut.

உடம்பா டிலாதவர் வாழ்க்கை குடங்கருட்
பாம்போ டுடனுறைந் தற்று.

If intoxicated revelry is distressing even before the mother who bore one, how much more so before discerning people?

ஈன்றாண் முகத்தேயு மின்னாதா லென்மற்றுச்
சான்றோர் முகத்துக் களி.

Being loving towards others, and birth in a household attuned to shared life — these two are what the world calls the path of humane character, on the commentary's reading.

அன்புடைமை யான்ற குடிப்பிறத்த லிவ்விரண்டும்
பண்புடைமை யென்னும் வழக்கு.