Hospitality

To tend, without fail, the duty owed to five — the ancestors, the gods, guests, kin, and oneself — is the household's foremost virtue.

தென்புலத்தார் தெய்வம் விருந்தொக்கல் தானென்றாங்கு
ஐம்புலத்தாறு ஓம்பல் தலை

The ethical purpose of maintaining a settled home and its resources, the verse says, is to care for guests and help others. That purpose remains bounded by household safety, privacy, rest, and means.

இருந்தோம்பி இல்வாழ்வ தெல்லாம் விருந்தோம்பி
வேளாண்மை செய்தற் பொருட்டு

Even death-defying nectar is not desirable when eaten alone while a guest who came seeking hospitality waits outside unfed. The verse does not cancel safety or basic self-care.

விருந்து புறத்ததாத் தானுண்டல் சாவா
மருந்தெனினும் வேண்டற்பாற் றன்று

The verse promises that a household practising steady daily hospitality will not be ruined by want—an ethical assurance, not a financial guarantee or instruction to give beyond one's means.

வருவிருந்து வைகலு மோம்புவான் வாழ்க்கை
பருவந்து பாழ்படுத லின்று

Lakshmi is pictured gladly dwelling in the home where a fitting guest is received with a genuinely welcoming face. The religious image promises no automatic wealth and licenses no caste or class ranking.

அகனமர்ந்து செய்யா ளுறையும் முகனமர்ந்து
நல்விருந் தோம்புவான் இல்

Would the field of one who feeds guests first and eats what remains even need sowing? The implied self-growing harvest is poetic praise, not agricultural or financial advice.

வித்தும் இடல்வேண்டுங் கொல்லோ விருந்தோம்பி
மிச்சில் மிசைவான் புலம்

Within its afterlife framework, one who cares for the present guest and welcomes the next becomes a welcome guest among heavenly beings.

செல்விருந் தோம்பி வருவிருந்து பார்த்திருப்பான்
நல்விருந்து வானத் தவர்க்கு

Hospitality's fruit has no fixed measure; the commentary says it varies with the guest's context and fitness. This concerns the help's significance, not unequal human worth.

இனைத்துணைத் தென்பதொன் றில்லை விருந்தின்
துணைத்துணை வேள்விப் பயன்

Those who anxiously guard impermanent wealth but never turn it into hospitality will lament after losing it. Responsible saving and appropriate generosity can still coexist.

பரிந்தோம்பிப் பற்றற்றே மென்பர் விருந்தோம்பி
வேள்வி தலைப்படா தார்

The verse calls wealth that is never used for hospitality a form of poverty amid possession. It criticises wasted ethical opportunity, not people living in material poverty.

உடைமையு ளின்மை விருந்தோம்ப லோம்பா
மடமை மடவார்க ணுண்டு

As the delicate anicha flower wilts when smelled, a guest may wilt at a visibly cold reception. Warmth can also be communicated in words and actions when facial expression differs.

மோப்பக் குழையும் அனிச்சம் முகந்திரிந்து
நோக்கக் குழையும் விருந்து

Virtue can live in a warm reception followed by sincere kind speech. Welcome may be communicated through words and actions when facial expression differs.

முகத்தான் அமர்ந்து இனிது நோக்கி அகத்தானாம்
இன்சொ லினதே அறம்

The worst poverty is sending a guest away hungry. The greatest strength is bearing with people who act out of ignorance.

இன்மையுள் இன்மை விருந்தொரால் வன்மையுள்
வன்மை மடவார்ப் பொறை