Self-interest

Those without love use all they have only for themselves; the loving are ready to use even bodily effort for others. The hyperbole praises service, not surrender of bodily autonomy.

அன்பிலார் எல்லாம் தமக்குரியர் அன்புடையார்
என்பும் உரியர் பிறர்க்கு

When you truly weigh the goodwill of those who helped you without once asking what they would get back, it runs deeper than the sea.

பயன்தூக்கார் செய்த உதவி நயன்தூக்கின்
நன்மை கடலின் பெரிது.

Even when people adorn it by saying, “This person is thus much to us, and we are thus much to them,” friendship spoken of in such measures appears mean.

இனைய ரிவரெமக் கின்னம்யா மென்று
புனையினும் புல்லென்னு நட்பு.

What true gain is there in obtaining, or true loss in losing, the friendship of people without constancy who join while benefit is available and leave when it is gone?

உறினட் டறினொரூஉ மொப்பிலார் கேண்மை
பெறினு மிழப்பினு மென்.

Friendship weighed only by what may be obtained is, in that instrumental method, like the historical paid-sex exchange focused on payment and like theft watching only for opportunity.

உறுவது சீர்தூக்கு நட்பும் பெறுவது
கொள்வாருங் கள்வரு நேர்.

The pleasant words of the bangled women who desire a man not from love but for his wealth will later bring him misery.

அன்பின் விழையார் பொருள்விழையு மாய்தொடியா
ரின்சொ லிழுக்குத் தரும்.

Women without the character they claim weigh the gain and praise their own virtue; weigh their conduct in turn, and decline their company.

பயன்றூக்கிப் பண்புரைக்கும் பண்பின் மகளிர்
நயன்றூக்கி நள்ளா விடல்.

The false embrace of women who seek wealth is like embracing an unknown corpse in a dark room.

பொருட்பெண்டிர் பொய்ம்மை முயக்க மிருட்டறையி
லேதில் பிணந்தழீஇ யற்று.

Those whose discernment examines wealth and purpose joined with compassion do not seek the base pleasure of women who value material payment rather than love.

பொருட்பொருளார் புன்னலந் தோயா ரருட்பொரு
ளாயு மறிவி னவர்.

Those whose learned understanding has matured through natural sound judgment do not seek what the source calls the base, ‘common’ beauty of women who offer desire to every payer.

பொதுநலத்தார் புன்னலந் தோயார் மதிநலத்தின்
மாண்ட வறிவி னவர்.

Those fit to spread their own good name, earned through knowledge and conduct, do not seek the embrace of women whom the source describes as publicly marketing their disparaged bodily allure to every payer.

தந்நல பாரிப்பார் தோயார் தகைசெருக்கிப்
புன்னலம் பாரிப்பார் தோள்.

Those without a steadfast heart seek the shoulders of women who inwardly desire other things and bodily embrace the people who provide them.

நிறைநெஞ்ச மில்லவர் தோய்வர் பிறநெஞ்சிற்
பேணிப் புணர்பவர் தோள்.

Learned authorities say that the embrace of women skilled in deceiving through appearance, speech, and action strikes those who lack searching discernment like a supernatural affliction.

ஆயு மறிவின ரல்லார்க் கணங்கென்ப
மாய மகளிர் முயக்கு.

In its ancient sexual and class hierarchy, the soft arms of finely jewelled women who embrace any paying patron without distinction are called a hell in which base men lacking discernment sink.

வரைவிலா மாணிழையார் மென்றோள் புரையிலாப்
பூரியர்க ளாழு மளறு.

In its ancient gendered and religious judgement, the Kural names three companions of those said to have been abandoned by Fortune: double-intentioned women, intoxicating drink, and gambling.

இருமனப் பெண்டிருங் கள்ளுங் கவறுந்
திருநீக்கப் பட்டார் தொடர்பு.