The Visions of the Night
On the dream that brings the absent one back, and on waking as the second parting.
A chapter that happens at night. The dream is the one road separation cannot close: it carries his message, it brings the man himself, and nothing it delivers can be shown to anyone else.
Kural 1211 opens with a gratitude that has nowhere to go: what feast can she set before the dream that came bearing her lover's message? In 1212 the road is jammed at her own end — if her dark eyes would only sleep when she begs them to, she could tell him that she survives; the very weeping that wants to send the message holds the one gate shut. Kural 1213 states what the dream-sight is worth: her life exists because she sees in dream the man who grants nothing awake.
Kural 1214 makes the dream a courier. Joy arises in it because it goes seeking him wherever he has gone and delivers him to her. And 1215 weighs the two worlds and finds them level: the waking sight of him was sweet only in its moment; the dream too is sweet exactly while it is being seen.
Then waking itself is put on trial. Kural 1216 wishes the impossible: were there no such thing as waking, the lover who comes in dream would never leave — Parimelazhagar lets her call waking itself a wretch. In 1217 the question turns bitter: the cruel one who gives nothing when she is awake — by what right does he come daily and torment her in dream? His tenderness flows only in the one channel that costs him nothing. Kural 1218 answers with the closest thing the chapter has to comfort: asleep, he rests on her shoulder; the instant she wakes he darts into her heart, leaving no gap in which he could be lost.
The last two verses turn to other people. In 1219 those who reproach him for never coming awake are the very ones who never meet him in dream — the complaint grows out of emptiness, not love. And 1220 gives the town the last word only to refuse it: he has abandoned her, the neighbours declare; can it be, she asks, that they simply do not see him come in dream? The chapter closes on the ledger kept inside a sleeping house, which no one in the street can audit.
AI draft · pending review
10 of 10 narratives drafted · all Tamil, Pope & Parimelazhagar sourced
காதலர் தூதொடு வந்த கனவினுக்
கியாதுசெய் வேன்கொல் விருந்து.
காதலர் தொலைவில் இருக்கிறார். அவள் வருந்துவதை அறிந்து, அந்த வருத்தம் தீரும்படி அவர் அனுப்பிய செய்தியோடு ஒரு கனவு அவளிடம் வந்தது என்கிறார் பரிமேலழகர். நல்ல செய்தி கொண்டு வருபவரை உணவிட்டு உபசரிப்பது பழைய மரியாதை; ஆனால் இங்கு வந்திருப்பது ஒரு கனவு. கையால் தொட முடியாத அந்த விருந்தாளிக்கு நான் என்ன விருந்து படைப்பேன் என்று அவள் நன்றியோடு கேட்கிறாள்; அந்தக் கேள்விக்குள், இது செய்த உதவிக்கு ஈடே இல்லை என்னும் பொருளும் அடங்கியிருக்கிறது.
It came bearing a message from my love — what feast shall I set before this dream?AI draft
கயலுண்கண் யானிரப்பத் துஞ்சிற் கலந்தார்க்
குயலுண்மை சாற்றுவேன் மன்.
அவள் கண்கள் தூங்க மறுத்து வருந்திக்கொண்டே இருக்கின்றன என்கிறார் பரிமேலழகர். நான் கெஞ்சிக் கேட்டால் அவை தூங்கினால், கனவில் காதலரைக் காண்பேன்; நான் இன்னும் உயிரோடு தாங்கி நிற்கிறேன் என்பதை நானே விரிவாக அவரிடம் சொல்வேன் என்கிறாள். ஆனால் இறுதியில் நிற்கும் 'மன்' அந்த ஆசையை அப்படியே நிறுத்திவிடுகிறது: கண்கள் தூங்குவதில்லை; ஆகவே அந்தச் செய்தி சொல்லப்படாமலே நிற்கிறது. அவரைச் சந்திக்க இருக்கும் ஒரே வாசலை, அவருக்காக அழும் அதே கண்கள்தான் அடைத்து வைத்திருக்கின்றன.
If only these carp-like, kohl-dark eyes would sleep when I beg them, I would tell him myself, in full, how I still hold on to life.AI draft
நனவினா னல்கா தவரைக் கனவினாற்
காண்டலி னுண்டென் னுயிர்.
விழித்திருக்கும் நேரத்தில் அவர் வந்து அன்பு காட்டுவதில்லை என்கிறார் பரிமேலழகர். அப்படிப்பட்டவரைக் கனவில் காண்கிறாள்; அந்தக் காட்சியால்தான் அவள் உயிர் நிலைத்து நிற்கிறது. நனவு ஒன்றும் தரவில்லை; கனவு காட்சியைத் தருகிறது — செய்தி அல்ல, பரிசு அல்ல, வெறும் காட்சி. ஆனால் அந்தக் காட்சியே அவளுக்கு உயிரைத் தாங்கும் உணவாக இருக்கிறது.
He grants me nothing in my waking hours; my life holds on by the sight of him in dream.AI draft
கனவினா னுண்டாகுங் காம நனவினா
னல்காரை நாடித் தரற்கு.
விழிப்பில் வந்து அன்பு காட்டாதவரை, அவர் போயிருக்கும் இடம் தேடிப் போய், கண்டுபிடித்து, கொண்டு வந்து கனவு என்னிடம் சேர்க்கிறது என்கிறாள் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். அதனால்தான் அந்தக் கனவிலேயே அவளுக்கு இன்பம் பிறக்கிறது. இங்கே கனவு சும்மா ஒரு காட்சி அல்ல; அது ஒரு வேலை செய்கிறது — நனவு செய்யத் தவறியதை: தேடுவது, கண்டடைவது, கொண்டு வந்து சேர்ப்பது.
There is joy for me in dream — for it seeks out the man who gives me nothing in waking, and brings him to me.AI draft
நனவினாற் கண்டதூஉ மாங்கே கனவுந்தான்
கண்ட பொழுதே யினிது.
முன்பு நேரில் அவரைக் கண்டு அனுபவித்த இன்பமும், அந்தக் கண்ட பொழுதிலேயே இனிதாக இருந்தது; இன்று கனவில் கண்டு அனுபவித்த இன்பமும், கண்ட அந்தப் பொழுதிலேயே இனிதாக இருந்தது என்கிறாள் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். இரண்டுமே அந்தந்தக் கணத்தில்தான் இனிமை; கணம் கடந்ததும் இரண்டுமே நினைவுதான். ஆகவே எனக்கு இரண்டும் சமம் என்று அவள் முடிக்கிறாள் — நேரில் பார்த்ததற்குக் கனவைவிடக் கூடுதல் நிலைப்புத்தன்மை ஒன்றும் இல்லை.
Seeing him in waking was sweet just while I saw him; the dream, too, is sweet just at the moment of seeing. To me they are the same.AI draft
நனவென வொன்றில்லை யாயிற் கனவினாற்
காதலர் நீங்கலர் மன்.
நனவு என்று சொல்லப்படுகிற ஒரு பாவி மட்டும் இல்லாமல் போயிருந்தால், கனவில் வந்து கூடிய காதலர் என்னைப் பிரிந்திருக்கவே மாட்டார் என்கிறாள் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். பிரிவைச் செய்வது காதலர் அல்ல; கனவும் அல்ல; விழிப்பு வருவதுதான். அந்த விழிப்பையே அவள் குற்றவாளியாக நிறுத்தி, அது இல்லாமலே போகட்டும் என்று நடக்காத ஒன்றை ஆசைப்படுகிறாள்.
If only there were no such thing as waking — the lover who comes in my dream would never leave me.AI draft
நனவினா னல்காக் கொடியார் கனவினா
னென்னெம்மைப் பீழிப் பது.
விழித்திருக்கும்போது ஒரு நாள்கூட வந்து அன்பு காட்டாத கொடியவர், கனவில் நாள்தோறும் வந்து நம்மை வருத்துவது எந்தத் தொடர்பு காரணமாக என்று அவள் கேட்கிறாள் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். வருகையே குற்றம் அல்ல; செலவாகும் இடத்தில் ஒருபோதும் வராதவர், செலவே இல்லாத இடத்தில் மட்டும் நாள்தோறும் வருவதுதான் அவள் சுமத்தும் குற்றம்.
The cruel man grants me nothing in my waking hours — by what right does he come and torment me in my dreams?AI draft
துஞ்சுங்காற் றோண்மேல ராகி விழிக்குங்கா
னெஞ்சத்த ராவர் விரைந்து.
யான் தூங்கும்பொழுது காதலர் கனவில் வந்து என் தோள்மேல் உறைகிறார்; விழிக்கும்பொழுது மறைந்துவிடாமல், விரைந்து என் நெஞ்சுக்குள் புகுந்து அங்கே உறைபவராகிவிடுகிறார் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். ஆகவே தூக்கத்துக்கும் விழிப்புக்கும் இடையில் அவர் என்னைவிட்டு அகலும் ஒரு கணமே இல்லை.
While I sleep he lies upon my shoulders; the instant I wake he darts into my heart.AI draft
நனவினா னல்காரை நோவர் கனவினாற்
காதலர்க் காணா தவர்.
தமக்கென ஒரு காதலர் இல்லாமையால், அவரைக் கனவில் கண்டறியாத மகளிரே, தாம் அறிய நனவில் வந்து அன்பு காட்டாத நம் காதலரை அன்பிலர் என்று குறை கூறி வருந்துவர் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். கனவில் காதலரைக் கண்டு நிறைவு பெற்றவர்களுக்கு அந்தக் குறை எழாது; குறை எழுவது கனவில் காணாத வெறுமையினின்றே.
It is those who never meet their lover in dream who reproach him for not coming to them in waking.AI draft
நனவினா னந்நீத்தா ரென்பர் கனவினாற்
காணார்கொ லிவ்வூ ரவர்.
விழிப்பில் அவர் வராததை மட்டும் பார்த்து, இவ்வூர் மகளிர் நம் காதலர் நம்மை நீத்துப் போய்விட்டார் என்று அவரைக் கொடுமை கூறுகிறார்கள்; அவர் ஒவ்வோர் இரவும் கனவில் நீங்காமல் வருவதை அவர்கள் கண்டறியாரோ என்று அவள் கேட்கிறாள் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். வெளியிலிருந்து பார்ப்பவர்கள் அவளுடைய இரவுச் சான்றை அறியாததால்தான் அப்படித் தீர்ப்புச் சொல்கிறார்கள்.
This town says he has left me and gone. Can it be that they do not see him — the way he comes to me, unfailing, in my dreams?AI draft