Plot another's ruin and Justice plots yours.
Valluvar warns against even imagining harm. Do not plan another person's ruin, he says, not even by accident, not even in a forgetful moment — because the instant you plot it, the power of Justice begins to plot your ruin in return. The scheme you set in motion against another quietly sets a counter-scheme in motion against you.
பிறன் கேட்டை எண்ணினால், அறம் உன் கேட்டை எண்ணுகிறது.
தீங்கை எண்ணுவதையும் வள்ளுவர் எச்சரிக்கிறார். பிறனுடைய கேட்டைத் திட்டமிடாதே என்கிறார், தற்செயலாகவும் அல்ல, மறந்தும் அல்ல — ஏனெனில் நீ அதை எண்ணும் கணமே, அறக்கடவுள் உன் கேட்டைத் திரும்ப எண்ணத் தொடங்குகிறது. நீ பிறன்மீது இயக்கும் சூழ்ச்சி, அமைதியாக உன்மீது ஒரு எதிர்ச்சூழ்ச்சியை இயக்கிவிடுகிறது.
Parimelazhagar: the plotter lags, Justice gets ahead.
Parimelazhagar draws out the timing with care: at the very moment you scheme another's harm, Justice schemes alongside — so even though you began first, the deity of virtue 'gets ahead.' And 'Justice schemes your ruin,' he glosses, means it withdraws from you, leaving you to fall. To even think the harmful thought, he concludes, is already not permissible.
பரிமேலழகர்: சூழ்பவன் பின்தங்க, அறம் முந்துகிறது.
நேரத்தைப் பரிமேலழகர் கவனமாக வெளிக்கொணர்கிறார்: நீ பிறன் கேட்டைச் சூழும் அக்கணமே, அறமும் உடன் சூழ்கிறது — ஆகவே நீ முதலில் தொடங்கினாலும், அறக்கடவுள் 'முற்படுகிறது.' மேலும் 'அறம் உன் கேட்டைச் சூழும்' என்பது, அது உன்னைவிட்டு நீங்கி, நீ வீழ விடுதல் என்று விளக்குகிறார். அந்தத் தீய எண்ணத்தை எண்ணுவதேகூட ஏற்கத் தக்கதன்று என முடிக்கிறார்.
The intention is already the act.
What unsettles in this verse is that it moves the line back from the deed to the design. You may never carry out the scheme, but the scheming itself starts the meter running, because it shapes who you are becoming and withdraws the protection that uprightness affords. The practical takeaway is uncomfortable and clarifying: guard not only your hands but your plans, since a ruin you merely wish on someone has already begun to circle back toward you.
எண்ணமே ஏற்கனவே செயல்.
இக்குறளில் கலக்கமூட்டுவது, அது கோட்டைச் செயலிலிருந்து திட்டத்துக்குப் பின்னோக்கி நகர்த்துவதே. அத்திட்டத்தை நீ ஒருபோதும் செயல்படுத்தாமல் இருக்கலாம், ஆனால் சூழ்வதே கணக்கைத் தொடங்கிவிடுகிறது, ஏனெனில் அது நீ ஆகிக்கொண்டிருப்பவரை வடிவமைக்கிறது, நேர்மை அளிக்கும் பாதுகாப்பையும் விலக்குகிறது. நடைமுறை எடுத்துக்கொள் உறுத்தலானது, தெளிவானதும்: உன் கைகளை மட்டுமல்ல, உன் திட்டங்களையும் காத்துக்கொ ள், ஏனெனில் ஒருவர்மீது நீ வெறுமனே விரும்பும் கேடு, ஏற்கனவே உன்னை நோக்கித் திரும்பத் தொடங்கிவிட்டது.
Plot another's ruin and Justice begins, at that moment, to plot yours.
Valluvar warns against even imagining harm: don't plan another's ruin, not even by accident, because the instant you plot it, Justice begins to plot your ruin in return. Parimelazhagar: though you began first, the deity of virtue 'gets ahead' — meaning it withdraws from you and leaves you to fall. Even to think the harmful thought is already impermissible.
Guard not only your hands but your plans.
This verse moves the line back from the deed to the design. You may never carry out the scheme, but the scheming itself starts the meter running — it shapes who you're becoming and withdraws the protection uprightness affords. The takeaway is uncomfortable and clarifying: guard not only your hands but your plans, since a ruin you merely wish on someone has already begun circling back toward you.