A joy in being surpassed.
The verse names a rare and generous pleasure: finding one's own children wiser than oneself. Most pride guards its own standing; this one delights in being exceeded. And the verse widens the circle — such wisdom in the young is sweet 'to every living being in the wide world,' not to the parent alone. Parimelazhagar notes that the discerning, especially, take joy in it. The growth of a good mind is a gift to everyone.
மிஞ்சப்படுவதில் ஒரு மகிழ்ச்சி.
ஒரு அரிய, தாராள இன்பத்தை இக்குறள் பெயரிடுகிறது: தம் சொந்த மக்கள் தம்மைவிட அறிவில் மிக்கவராய் இருப்பதைக் காண்பது. பெரும்பாலான பெருமை தன் நிலையைக் காக்கும்; இது மிஞ்சப்படுவதில் மகிழ்கிறது. வட்டத்தையும் இக்குறள் விரிக்கிறது — இளையோரிடம் அத்தகைய அறிவு பெற்றோருக்கு மட்டுமன்றி, 'இப்பெரிய உலகில் வாழும் ஒவ்வோர ் உயிருக்கும்' இனிது. குறிப்பாகப் பகுத்துணர்வோர் அதில் மகிழ்வர் என்று பரிமேலழகர் குறிக்கிறார். ஒரு நல்ல மனத்தின் வளர்ச்சி அனைவருக்கும் ஒரு கொடை.
Parimelazhagar: wisdom worth rejoicing in.
Parimelazhagar glosses 'wisdom' here as natural intelligence joined with learning — not cleverness alone but cultivated understanding. And he reads 'every living being' as pointing especially to the wise, the ones equipped to recognise and delight in such growth. The verse thus quietly distinguishes its audience: those who themselves value understanding are the ones who can feel pure, unenvious joy at a young person surpassing their elders.
பரிமேலழகர்: மகிழத் தக்க அறிவு.
இங்கு 'அறிவு' என்பதை, கல்வியோடு கூடிய இயல்பான அறிவு என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார் — வெறும் கூர்மை அல்ல, பயிற்றப்பட்ட புரிதலே. 'ஒவ்வோர் உயிரும்' என்பதைக் குறிப்பாக அறிஞரைச் சுட்டுவதாகக் கொள்கிறார் — அத்தகைய வளர்ச்சியை அறிந்து மகிழத் தகுதியுடையோரை. இவ்வாறு தன் கேட்போரை இக்குறள் அமைதியாக வேறுபடுத்துகிறது: புரிதலை மதிப்பவரே, ஒரு இளையோர் தம் மூத்தோரை மிஞ்சுவதில் தூய, பொறாமையற்ற மகிழ்ச்சி உணரக்கூடியோர்.
The ungrudging elder.
There is a maturity the verse quietly demands. To rejoice that the young have outgrown you — in skill, knowledge, judgement — requires letting go of the need to remain foremost. Read for our age, it is a model for mentors, parents, and teachers alike: the success of the next generation is not a threat to be managed but a joy to be shared. The good of a wiser child belongs, the verse insists, to the whole world.
பொறாமையற்ற மூத்தோர்.
இக்குறள் அமைதியாகக் கோரும் ஒரு முதிர்ச்சி உண்டு. இளையோர் உன்னை — திறனில், அறிவில், தீர்மானத்தில் — மிஞ்சிவிட்டதில் மகிழ்வதற்கு, முன்னணியில் இருக்கவேண்டும் எ ன்னும் தேவையை விட்டுவிடவேண்டும். நம் காலத்துக்குப் படித்தால், வழிகாட்டிகள், பெற்றோர், ஆசிரியர் அனைவருக்கும் இது ஒரு முன்மாதிரி: அடுத்த தலைமுறையின் வெற்றி நிர்வகிக்கப்படவேண்டிய அச்சுறுத்தல் அல்ல, பகிரப்படவேண்டிய மகிழ்ச்சி. ஓர் அறிவான பிள்ளையின் நன்மை முழு உலகுக்கும் சொந்தம் என்று இக்குறள் வலியுறுத்துகிறது.
Finding one's children wiser than oneself is a shared, ungrudging joy.
The verse names a rare, generous pleasure: finding one's children wiser than oneself — delighting in being exceeded rather than guarding one's standing. It widens the circle: such wisdom in the young is sweet to every living being, not the parent alone. Parimelazhagar reads 'wisdom' as cultivated understanding and 'every being' as pointing to the wise, who feel pure, unenvious joy at the young surpassing their elders. The good of a wiser child belongs to the whole world.
Celebrate being surpassed by the young.
When those younger than you — your children, your students, your juniors — grow wiser or more capable than you are, treat it as a joy to share, not a threat to manage. That takes letting go of the need to stay foremost, but it's the mark of a generous, mature mind. The next generation outgrowing you is the whole point; their success is a good that belongs to everyone, including you.