The Solitary Anguish
On grief with nobody in it, and on longing that has no one to be shared with.
A chapter about love carried by one person alone. It begins, though, by naming what the whole thing is, so that everything after it has something to be measured against.
Kural 1191 puts it as a fruit with no stone in it. Those who are loved by the very people they love have got hold of that, and there is nothing hard in it anywhere, nothing to be got round. In 1192 the tenderness lovers show one another is what rain is to people who live off the land — given in measure, given in time, and everything depending on it. Kural 1193 names what such a person is entitled to: the settled assurance of saying that they will live well, which Parimelazhagar reads as the certainty that he will remember and come back quickly.
Then it turns. Kural 1194 states the reversal flatly. Being thought well of by everyone else counts for nothing if the one person is not among them. In 1195 the question is put plainly and without bitterness: what can the person I love do for me, if he does not love me as I love him?
Kural 1196 gives the chapter its clearest picture. A carrying pole can be lifted only when both ends are loaded; desire on one side alone is a hard thing, and on both sides it is sweet. In 1197 the charge is laid against Kaman himself. He has stationed himself at one person and given up standing equally at both, and she asks whether he does not see the wasting and the pallor he causes where he stands.
The last three verses stay with the one left holding it. Kural 1198 is bitter about her own endurance: there is nobody on earth harder than those who go on living without one kind word from the person they love. In 1199 that hardness shows a small opening — he gives her no kindness, and yet any word at all spoken about him is sweet to the ear. And 1200 closes the chapter with her turning on her own heart. You mean to tell your trouble to somebody you are nothing to? Go and fill in the sea instead; long life to you, that at least is the easier work.
AI draft · pending review
10 of 10 narratives drafted · all Tamil, Pope & Parimelazhagar sourced
தாம்வீழ்வார் தம்வீழப் பெற்றவர் பெற்றாரே
காமத்துக் காழில் கனி.
தாம் விரும்பும் கணவரால் தாமும் விரும்பப்படுகிற மகளிரைப் பற்றியது இது என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். அவர்கள் அடைந்தது என்ன? கொட்டை இல்லாத ஒரு பழம். அவர் அதைப் 'பரல்' இல்லாதது என்று சொல்கிறார்; உண்ணும்போது எதிர்பாராமல் பல்லில் தட்டுப்படும் ஒரு சிறு கல் அது. இருபுறமும் விருப்பம் இருக்கும்போது அப்படித் தட்டுப்பட ஒன்றும் இருப்பதில்லை. சேர்ந்திருப்பதன் இன்பம் முழுவதும் அனுபவிக்கக் கூடியதாகவே இருக்கிறது என்பதே அவர் காட்டுவது.
Those who are loved by the very people they love are the ones who have got hold of love's fruit with no stone in it.AI draft
வாழ்வார்க்கு வானம் பயந்தற்றால் வீழ்வார்க்கு
வீழ்வா ரளிக்கு மளி.
அறத்தையும் பொருளையும் கருதிக் கணவர் பிரிந்து சென்றிருக்கிறார் என்று பரிமேலழகர் இச்சூழலை வைத்துக்கொள்கிறார். ஒருவர் இன்றி ஒருவர் இருக்க முடியாத இருவர். திரும்பி வந்து அவர் காட்டும் உயர்ந்த அன்பை உரையாசிரியர் 'தலையளி' என்கிறார். அது எப்படிச் செய்யப்படுகிறது என்பதிலேயே அவர் கவனம் இருக்கிறது; அளவு அறிந்து, வேண்டிய நேரத்தில். மழையை மட்டுமே நம்பி உயிர் வாழ்கிறவர்களுக்கு ஆகாயம் அப்படித்தான் பெய்கிறது என்று அவர் ஒப்பிடுகிறார்.
What rain from the sky is to people who live by nothing else, the tenderness a loved one grants is to the one who loves.AI draft
வீழுநர் வீழப் படுவார்க் கமையுமே
வாழுந மென்னுஞ் செருக்கு.
தாம் நேசிக்கும் தலைவரால் தாமும் நேசிக்கப்படுகிற பெண்களுக்கே இது உரியது என்று பரிமேலழகர் தொடங்குகிறார். அவர் பிரிந்து சென்றிருந்தாலும் நம்மை நினைத்து விரைவில் வந்துவிடுவார், வந்தால் நாம் இன்பமாக இருப்போம் என்று அசையாமல் நிற்கும் மனநிலையையே அவர் 'தருக்கு' என்று பெயரிடுகிறார். அது ஒருவர் தமக்குள் வளர்த்துக்கொள்ளும் துணிச்சல் அல்ல; இரு பக்கமும் அன்பு நிற்பதால் வருகிற நிலைத்த உறுதி அது. அதனால்தான் அது எல்லாருக்கும் பொதுவானதாக இல்லாமல், அப்படி நேசிக்கப்படுகிறவர்களுக்கு மட்டுமே பொருந்துகிறது என்று உர ை வரையறுக்கிறது.
The settled pride that says 'we shall live well' belongs only to those who are loved by the very people they love.AI draft
வீழப் படுவார் கெழீஇயிலர் தாம்வீழ்வார்
வீழப் படாஅ ரெனின்.
முதல் அடியில் வரும் தொடருக்கு, கற்புடைய பெண்களால் நன்கு மதிக்கப்படுகிறவர் என்று பரிமேலழகர் பொருள் கொள்கிறார். அத்தகைய மதிப்பு எவ்வளவு பரவலாக இருந்தாலும், தாம் விரும்புகிற தலைவரால் தாம் விரும்பப்படவில்லை என்றால், அவர்களுக்கு நெருக்கம் என்னும் பேறு இல்லை என்பது உரையின் கருத்து. அவ்வாறு அமையாதவரை அவர் 'தீவினையாட்டியர்' என்று கடுமையான சொல்லால் குறிக்கிறார்; இரு பக்க அன்பு அமையாதது ஒரு குறை மட்டுமல்ல, ஒரு தீய ஊழின் விளைவு என்பது அவர் காலத்து நோக்கு. பிறரின் மதிப்பு பொய் என்று உரை சொல்லவில்லை; அது இந்த ஒரு இடத்தை நிரப்பாது என்று மட்டுமே சொல்கிறது.
Even a woman whom everyone holds dear is without the one closeness that counts, if the man she loves does not love her.AI draft
நாங்காதல் கொண்டார் நமக்கெவன் செய்பவோ
தாங்காதல் கொள்ளாக் கடை.
நம்மால் விரும்பப்பட்ட அவர் என்ன இன்பத்தைத் தருவார் என்று பரிமேலழகர் இக்கேள்வியை விரித்துச் சொல்கிறார். அதன்பிறகு நிபந்தனையைச் சேர்க்கிறார்: அவரும் அவ்வாறே நம்மிடம் அன்பு செலுத்தாத நிலையில் என்பது அது. 'செய்யாவழி' என்னும் சொல்லால் அந்த நிலையைக் குறிக்கிறார்; வழி என்றால் இங்கே இடம், சந்தர்ப்பம். அப்படிச் செய்யாத இடத்தில், அவர் தருவது எதுவும் அவளுக்கு இன்பமாக மாறாது என்பதே உரையின் கருத்து. அவரைக் கொடியவர் என்று உரை சொல்லவில்லை; அவர் மேல் குற்றமும் சொல்லவில்லை. ஒரு பக்கம் மட்டும் நின்று செல்லும் விர ுப்பத்தால் என்ன விளையும் என்பதை மட்டுமே அது கேட்கிறது.
What can the one I have loved do for me, when he takes up no such love for me himself?AI draft
ஒருதலையா னின்னாது காமங்காப் போல
விருதலை யானு மினிது.
இருவரில் ஒருவரிடம் மட்டுமே ஆசை இருந்தால் அது வருத்தம் தருவது என்று பரிமேலழகர் இக்குறளை விளக்குகிறார். பெண், ஆண் என்று இரண்டு பக்கம் இருக்க, விருப்பம் ஒரு பக்கத்தில் மட்டும் நின்றுவிட்டால் அது நல்லது ஆகாது என்பது அவர் உரை. பிறகு பாடல் தரும் ஒப்பீட்டை அவர் துல்லியமாக்குகிறார்; தோளில் வைத்துச் சுமக்கும் தண்டின் பாரம் இரண்டு முனையிலும் ஒத்திருந்தால் அது நல்லது என்கிறார். இந்த உவமை அழகுக்காகச் சொன்னது அல்ல. தண்டு ஒரு தோளின்மேல் குறுக்காக வைக்கப்படுகிறது; ஒரு முனையில் மட்டும் கட்டிய பாரத்தைச் சுமக்கவே முடியாது. இ ரண்டு முனையும் ஒத்திருப்பதுதான் நடையைச் சாத்தியமாக்குகிறது.
Desire is a hard thing when it hangs at one end alone. Like a load on a carrying pole, it is sweet when the two ends match.AI draft
பருவரலும் பைதலுங் காணான்கொல் காம
னொருவர்க ணின்றொழுகு வான்.
காமக்கடவுள் இருவரிடத்திலும் ஒரே அளவில் நிற்க வேண்டியவன்; அதை விட்டுவிட்டு ஒரே ஒருவரிடம் மட்டும் தங்கி, அங்கேயே தாக்கிக்கொண்டிருக்கிறான் என்று பரிமேலழகர் இக்குறளை விளக்குகிறார். அதன் விளைவாக அந்த ஒருவரிடம் மேனி வெளுத்துப் போகிறது, வாட்டமும் நாளுக்கு நாள் மிகுகிறது. இவை அவனுக்குத் தெரியவில்லையா என்பது தலைவி அவன்மேல் வைக்கும் குற்றச்சாட்டு. இது கேள்வி வடிவில் நிற்கிறது, ஆனால் விடை எதிர்பார்க்கும் கேள்வி அல்ல; பழி சொல்லும் முறையே அது. குறை தலைவிமேல் வைக்கப்படவில்லை, காதலர்மேலும் வைக்கப்படவில்லை. அவள்ம ேல் மட்டும் வந்து தங்கிய அந்த ஆற்றல்மேலேயே அது வைக்கப்படுகிறது.
Does he not see the wasting, does he not see the colour going out of her — this Kaman, who takes his stand at one of the two and keeps at his work there?AI draft
வீழ்வாரி னின்சொற் பெறாஅ துலகத்து
வாழ்வாரின் வன்கணா ரில்.
தாம் விரும்பும் காதலரிடமிருந்து அன்பான ஒரு சொல்கூடக் கிடைக்கவில்லை; அப்படியிருந்தும் பிரிவைப் பொறுத்துக்கொண்டு உயிரோடு இருக்கிறார்கள். இப்படி வாழ்கிற பெண்களைப் போலக் கல்நெஞ்சம் படைத்தவர் இந்த உலகில் வேறு யாரும் இல்லை என்று பரிமேலழகர் இக்குறளை விளக்குகிறார். இது தன்னைத்தானே சொல்லிக்கொள்ளும் சொல் என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும். பொறுத்திருப்பது பெருமை என்று இக்குறள் சொல்லவில்லை; பொறுக்க முடிகிறதே என்பதையே அது குற்றமாக வைக்கிறது. துன்பத்தில் உயிர் நிற்கிறது என்பதற்குக் காரணம் இரக்கமின்மையே என்று சொல்லும ் அளவுக்குக் கடுமையானது இவ்வுரை.
Not one kind word reaches them from the person they love, and still they go on living. There is nobody in this world harder-hearted than they are.AI draft
நசைஇயார் நல்காரெனினு மவர்மாட்
டிசையு மினிய செவிக்கு.
இதைத் தலைவியின் சொல்லாகவே பரிமேலழகர் கொள்கிறார். நான் விரும்பியவர் என்மேல் அன்பு இல்லாதவராகவே இருந்தாலும் என்று அவள் தொடங்குகிறாள். அடுத்து உரை தரும் விளக்கம் நுட்பமானது. அவரைப் பற்றி எதுவாயினும் ஒரு சொல் சொல்லப்பட்டால், அது என் காதுக்கு இதமாகும் என்பதே பொருள் என்று பரிமேலழகர் விரிக்கிறார். அவர் பேசிய சொல் என்று அவர் வரையறுக்கவில்லை; அவரைப் பற்றிய எந்தச் சொல்லும் என்று அகலமாக்கியிருக்கிறார். அன்பு தராத ஒருவரைப் பற்றிய வெறும் குறிப்பே இன்பம் தருகிறது என்பதை அந்த ஒரு விரிவு தெளிவாக்குகிறது.
Though the man I long for grants me no kindness, any word at all that is spoken about him is sweet to my ear.AI draft
உறாஅர்க் குறுநோ யுரைப்பாய் கடலைச்
செறாஅய் வாழிய நெஞ்சு.
தன்னோடு எந்தத் தொடர்பும் இல்லாத ஒருவரிடம் தன் பெருந்துயரைச் சொல்லப் புறப்பட்ட உள்ளத்தை நோக்கித் தலைவி பேசுவதாகப் பரிமேலழகர் கொள்கிறார். நீ தாங்க முடியாமல் இருக்கிறாய், அது உண்மைதான் என்று அவர் ஒப்புக்கொள்கிறார். ஆனால் அரிதான அந்த வேலையை விட்டுவிடு என்று அவர் விளக்குகிறார். உனக்குத் துயரம் தருகின்ற கடலைத் தூர்க்க முயல்வாயாக என்று அவள் சொல்வதாக உரை நீள்கிறது. அதன் இறுதியில் அவர் வைக்கும் மூன்று சொற்களே இக்குறளின் கூர்மை: அஃது எளிது. கடலை நிரப்புவதே எளிது என்றால், மற்றது எத்தனை முடியாதது என்பதை அளந்து சொல் ல வேண்டியதில்லை.
You would tell your great trouble to a man who is nothing to you? Go and fill up the sea instead. Long life to you, my heart.AI draft