Quarrelling with the Heart
On reproaching one's own heart for going back to the person who caused the pain.
10 of 10 narratives drafted · all Tamil, Pope & Parimelazhagar sourced
அவர்நெஞ் சவர்க்காதற் கண்டு மெவனெஞ்சே
நீயெமக் காகா தது.
அவருடைய மனம் அவருக்கு மட்டுமே சொந்தமாக நிற்கிறது; அது அவளை நினைப்பதே இல்லை. அதை அவள் நேரிலேயே பார்த்துவிட்டாள் என்று பரிமேலழகர் சொல்கிறார். அப்படிப் பார்த்த பிறகும் அவளுடைய மனம் அவள் பக்கம் நிற்காமல் அவரையே நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறது. அதற்குக் காரணம் என்ன என்று அவள் தன் மனத்திடமே கேட்கிறாள். அவள் கேட்பது மன்னிப்பு அல்ல; ஒரு காரணத்தைத்தான் கேட்கிறாள்.
His heart, you have seen, belongs to him alone. Then what is your reason, my heart, for not belonging to me?AI draft
உறாஅதவர்க் கண்ட கண்ணு மவரைச்
செறாஅரெனச் சேறியென் னெஞ்சு.
அவர் தன் மேல் அன்பு கொண்டவர் அல்ல என்பதை அவள் இருந்தபடியே அறிந்துவிட்டாள் என்று பரிமேலழகர் சொல்கிறார். அப்படி அறிந்த பிறகும் அவளுடைய மனம் அவரிடம் போகிறது. போனால் அவர் சினம் கொள்ள மாட்டார் என்பது ஒன்றுதான் அதற்கு இருக்கும் காரணம். இதைவிட வேறு ஓர் அறியாமை உண்டா என்று உரையாசிரியர் கேட்டு முடிக்கிறார். போவதற்கான காரணம் இருக்க வேண்டிய இடத்தில், விலகி இருப்பதற்குக் காரணம் இல்லை என்பதை மனம் அமைதியாக வைத்துவிட்டது.
You have seen for yourself that he is one who does not draw near. And still, my heart, you go to him, on the sole ground that he will not be harsh.AI draft
கெட்டார்க்கு நட்டாரில் லென்பதோ நெஞ்சேநீ
பெட்டாங் கவர்பின் செலல்.
நெஞ்சிடம் வைக்கப்படும் இரண்டு கேள்விகளாகப் பரிமேலழகர் இக்குறளைப் படிக்கிறார். என்னிடம் நிற்காமல் உனக்குப் பிடித்தபடியே அவர் பின்னால் நீ போகிறாய்; இதற்குக் காரணம் என்ன என்று அவள் கேட்கிறாள். வீழ்ந்துபோனவர்களுக்கு உலகில் நண்பர்கள் இல்லை என்னும் சொலவடை உன் மனத்தில் இருக்கிறதா? அல்லது இது உன் இயல்பேதானா? இரண்டு வழிகளையும் திறந்தே வைத்துவிட்டு, எது என்று நீயே சொல் என்று நெஞ்சிடம் அவளைச் சொல்ல வைக்கிறார்.
You will not stay with me; you go after him exactly as you please. Is that because you hold that the ruined have no friends, my heart — or is it simply what you are?AI draft
இனியன்ன நின்னொடு சூழ்வார்யார் நெஞ்சே
துனிசெய்து துவ்வாய்காண் மற்று.
நெஞ்சு மீறிய ஏற்பாட்டை அவளே சொல்லிக் காட்டுவதாகப் பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். அவர் செய்த தவற்றை அளந்து, முதலில் ஊடல் காட்ட வேண்டும்; அதன் பிறகுதான் அவரோடு சேர்ந்து மகிழ வேண்டும். இதுதான் அந்த ஏற்பாடு. நெஞ்சோ அளப்பதும் இல்லை, காத்திருப்பதும் இல்லை; அவரைக் கண்ட நொடியிலேயே இன்பம் ஒன்றைத்தான் நாடுகிறது. ஆகவே, இதுபோன்றவற்றை இனி உன்னோடு சேர்ந்து யார் யோசிப்பார்கள் என்று அவள் கேட்கிறாள். நான் அதைச் செய்யமாட்டேன் என்று தானே பதிலும் சொல்கிறாள்.
You will not show your displeasure first and take your pleasure afterwards; the moment you see him you want only the pleasure. Who is going to plan anything with you after this, my heart?AI draft
பெறாஅமை யஞ்சும் பெறிற்பிரி வஞ்சு
மறாஅ விடும்பைத்தென் னெஞ்சு.
இரண்டு அச்சங்களையும் பக்கத்தில் வைத்து, அவற்றுக்கு நடுவே இடைவெளியே இல்லை என்பதைப் பரிமேலழகர் காட்டுகிறார். அவரைப் பெறாத காலத்தில், பெறாமலே போய்விடுவோமோ என்று அவளுடைய மனம் அஞ்சுகிறது. பெற்ற காலத்திலோ, வரப்போகும் பிரிவை முன்னதாகவே எடுத்துக்கொண்டு அதற்காக அஞ்சுகிறது. இந்த இரண்டு நிலைகளுள் ஒன்று எப்போதும் இருந்தே தீரும்; ஆகவே அந்த மனத்தில் உள்ள துன்பம் ஒருபோதும் விடுவதில்லை என்று அவர் முடிக்கிறார்.
When it does not have him it is afraid of never having him; when it has him it is afraid of the parting to come. My heart holds a distress that never breaks off.AI draft
தனியே விருந்து நினைத்தக்கா லென்னைத்
தினிய விருந்ததென் னெஞ்சு.
வாய்விட்டுக் கேட்கப்படாத ஒரு கேள்விக்கு இக்குறள் தரும் பதிலாகப் பரிமேலழகர் இதைப் படிக்கிறார்: என் நெஞ்சு இங்கே எதற்காக இருந்தது? இதற்காகவே. காதலரைப் பிரிந்திருந்து, அவர் செய்ததை அவள் தன்னோடு சேர்ந்து நினைக்கும்போது, அவ்வளவையும் அறிந்துகொண்டே அது அவளுக்குத் துன்பம் தருகிறது; தின்பது போலவே இருக்கிறது என்கிறார். வேறு எந்தப் பயனுக்காகவும் அது அங்கே இல்லை என்பதையும் அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
What is my heart here for? Only to eat me, when I sit apart from him and turn it over.AI draft
நாணுமறந்தே னவர்மறக் கல்லாவென்
மாணா மடநெஞ்சிற் பட்டு.
இரண்டாம் அடியைக் காரணமாகவும் முதல் அடியை அதன் விலையாகவும் பரிமேலழகர் படிக்கிறார். தன்னை மறந்துவிட்ட காதலரைத் தானோ மறக்க மாட்டாத, மாட்சிமையும் அறிவும் இல்லாத ஒரு மனத்தோடு அவள் சேர்ந்துவிட்டாள். அப்படிச் சேர்ந்து நின்றதால், உயிரைவிடப் பெரிது என்று தான் கருதிய நாணத்தையும் அவள் விட்டுவிட்டாள் என்கிறார்.
I have forgotten even my own self-respect, caught in this worthless and witless heart of mine that will not forget the man who forgot me.AI draft
எள்ளி னிளிவாமென் றெண்ணி யவர்திற
முள்ளு முயிர்க்காத னெஞ்சு.
இந்த நெஞ்சுக்கு விளக்கம் தருவதற்கு முன்பே பரிமேலழகர் அதற்கு ஒரு பெயர் தருகிறார்; உயிர்மேல் காதல் கொண்ட என் நெஞ்சு என்கிறார். பிறகு அது போட்ட கணக்கை முழுமையாகச் சொல்கிறார். நம்மை இகழ்ந்துவிட்டுப் போனவரை நாமும் இகழ்ந்தால், பிறகு தாழ்வு நமக்குத்தான் வரும் என்று அது கருதுகிறது. அப்படிக் கருதியதனால், அவரைப் பற்றிய நினைவுகளையே அது நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறது என்று உரை முடிக்கிறது.
My heart, which is in love with its own life, worked it out like this: if I scorn him for scorning me and going, the disgrace will end up mine. Having reasoned that far, it goes on dwelling on his good side instead.AI draft
துன்பத்திற் கியாரே துணையாவார் தாமுடைய
னெஞ்சந் துணையல் வழி.
ஒருவருக்குத் துன்பம் வந்தபோது, அதை நீக்குவதற்கு அவருக்குத் துணையாக நிற்கக்கூடியவர் யார்? தமக்கே உரியதாகக் கிடைத்த தம்முடைய மனமே துணையாக நிற்காதபோது, வேறு துணையாக நிற்பவர் ஒருவரும் இல்லை.
When trouble has come, who is there who could be an ally against it, if the heart a person owns as their own is not an ally?AI draft
தஞ்சந் தமரல்ல ரேதிலார் தாமுடைய
நெஞ்சந் தமரல் வழி.
இரண்டாம் அடியை முதலில் எடுத்து, அதை நிபந்தனையாக வைக்கிறார் பரிமேலழகர். ஒருவர் தமக்கே உரியது என்று வைத்திருப்பது மனம் ஒன்றுதான்; அந்த மனமே அவருக்குச் சொந்தமாக இல்லாமல் போனால், வெளியில் உள்ளவர்கள் சொந்தம் அல்ல என்பதைச் சொல்ல வேண்டுமா என்று அவர் கேட்கிறார். வெளியில் உள்ளவர்களைப் பற்றி அவர் ஒரு வாதமும் செய்யவில்லை; ஒரு குற்றமும் சொல்லவில்லை. சொல்லாமலே விளங்கும் ஒன்றாக அதை ஒதுக்கி வைத்துவிடுகிறார். 'ஒருவர்க்கு' என்று ஒரு சொல்லைச் சேர்த்து, இதைப் பேசுபவளுக்கு மட்டும் உரியதாக அல்லாமல், எவருக்கும் பொருந்துவதாக அவர ் விரிக்கிறார்.
It is a slight thing that outsiders are no kin of ours — when the heart that is ours to own is no kin of ours either.AI draft