Don't trade a lasting joy for a passing one.
Valluvar frames not-coveting as a matter of preferring the better pleasure. Those who long for the lasting happiness that virtue brings will never do wrong for the small, fleeting pleasure that seizing another's wealth might buy. It is not that they have no desire — it is that they desire the deeper joy too much to swap it for the shallow.
நிலையான இன்பத்தை நிலையற்ற ஒன்றுக்கு மாற்றாதே.
வேட்காமையை, சிறந்த இன்பத்தை விரும்புதல் என்னும் வகையில் வள்ளுவர் அமைக்கிறார். அறத்தால் வரும் நிலையான மகிழ்ச்சியை ஏங்குவோர், பிறர் செல்வத்தைப் பறித்துப் பெறும் சிறிய, நிலையற்ற இன்பத்திற்காக ஒருபோதும் தீங்கு செய்யார். அவர்க்கு விருப்பமே இல்லை என்பதன்று — ஆழ்ந்த இன்பத்தை மிகவும் விரும்புவதால், அதை மேலோட்டமான ஒன்று க்கு மாற்ற மனம் ஒப்பார்.
Parimelazhagar: the small joy dies at once.
Parimelazhagar reads 'siṟṟiṉpam,' the little pleasure, as the joy got from seized wealth — unstable, perishing the moment it comes because it springs from wrong. 'Maṟṟiṉpam,' the other joy, is the stable happiness that flows from virtue. Those set on the lasting one will not do the unrighteous deeds that buy the perishing one.
பரிமேலழகர்: சிறிய இன்பம் உடனே அழிகிறது.
'சிற்றின்பம்' என்பதைப் பறித்த செல்வத்தால் வரும் இன்பமாகப் பரிமேலழகர் படிக்கிறார் — நிலையற்றது, தீமையில் பிறப்பதால் வந்த கணமே அழிவது. 'மற்றின்பம்' என்பது அறத்தால் பெருகும் நிலையான மகிழ்ச்சி. நிலையானதில் நாட்டம் வைத்தோர், அழியும் இன்பத்தை வாங்கும் அறன் அல்லாத செயல்களைச் செய்யார்.
Why the wise refuse the quick win.
Every greedy act offers a quick, intense pleasure — the thrill of the grab. Valluvar's people decline it not by white-knuckled willpower but by clear preference: they have tasted the steadier joy of an unstained conscience and a life that holds together, and they are not willing to trade it down. Refusing the small pleasure is easy once you have genuinely fallen for the large one.
அறிஞர் விரைவு வெற்றியை ஏன் மறுக்கின்றனர்.
ஒவ்வொரு பேராசைச் செயலும் ஒரு விரைவான, தீவிர இன்பத்தை — பறிப்பின் சிலிர்ப்பை — தருகிறது. வள்ளுவரின் மனிதர் அதைக் கைவிடுவது இறுக்கிய மனவலிமையால் அல்ல, தெளிந்த விருப்பத்தால்: கறையற்ற மனச்சான்றின், ஒன்றிணைந்து நிற்கும் வாழ்வின் நிலையான இன்பத்தைச் சுவைத்தவர், அதைத் தாழ்த்தி மாற்ற மனம் ஒப்பார். பெரிய இன்பத்தில் உண்மையாகக் காதல்கொண்ட பின், சிறிய இன்பத்தை மறுப்பது எளிது.
The wise won't trade virtue's lasting joy for greed's fleeting one.
Valluvar frames not-coveting as preferring the better pleasure: those who long for virtue's lasting joy never do wrong for the fleeting pleasure seizing another's wealth might buy. Parimelazhagar: the 'little pleasure' from seized wealth perishes at once because it springs from wrong; the 'other joy,' from virtue, is stable. They simply prefer the lasting one.
Fall for the deeper joy, and the quick win loses its pull.
Every greedy act offers a quick, intense thrill. You decline it best not by gritted willpower but by clear preference: once you've actually tasted the steadier joy of a clean conscience and a life that holds together, you won't trade it down for a shallow rush. Cultivate a real taste for the lasting joy, and refusing the small one becomes easy.