Even a hard true word beats an empty one.
Valluvar makes a striking ranking. Let the wise, if they must, speak even ungracious, hard words, he allows — but it is far better that they not speak useless ones. A blunt word at least carries meaning and may do some good; an empty word carries nothing, and so is the worse fault.
வெற்றுச் சொல்லைவிடக் கடினமான உண்மைச் சொல்லே மேல்.
வள்ளுவர் ஒரு வியக்கத்தக்க வரிசையை அமைக்கிறார். சான்றோர், தேவைப்பட்டால், நயமற்ற, கடினமான சொற்களையேனும் சொல்லட்டும் என அனுமதிக்கிறார் — ஆனால் பயனற்றவற்றைச் சொல்லாதிருப்பதே மிக நல்லது. முகத்தாட்சண்யமற்ற சொல் குறைந்தது பொருள் சுமக்கிறது, சிறிது நன்மையும் செய்யலாம்; வெற்றுச் சொல் எதையும் சுமப்பதில்லை, ஆகவே அதுவே பெரிய குற்றம்.
Parimelazhagar: useless words are worse than ungracious ones.
Parimelazhagar draws out the order: ungracious words, though not ideal, are tolerable if they come; but it is good if even the wise refrain from the useless. By saying 'even if they speak' the harsh, the verse implies the real goal is restraint — and it judges the profitless word more harshly than the merely unpleasant one, because at least the unpleasant may carry truth.
பரிமேலழகர்: பயனற்ற சொற்கள் நயமற்றவற்றைவிடக் கெட்டவை.
வரிசையைப் பரிமேலழகர் வெளிக்கொணர்கிறார்: நயமற்ற சொற்கள், சிறந்தவையல்லவெனினும், வந்தால் பொறுக்கத் தக்கவை; ஆனால் சான்றோரும் பயனற்றவற்றை விட்டால் அது நல்லது. கடினமானதை 'சொன்னாலும்' என்பதால், உண்மை இலக்கு அடக்கமே என்று குறள் உணர்த்துகிறது — மேலும், பயனற்ற சொல்லை, வெறும் இனிமையற்றதைவிடக் கடுமையாகத் தீர்க்கிறது, ஏனெனில் இனிமையற்றதேனும் உண்மையைச் சுமக ்கலாம்.
Meaning ranks above pleasantness.
Notice the priorities Valluvar quietly sets. The worst speech is not the harsh word but the hollow one. A difficult truth, however unwelcome, has content you can use; idle chatter, however smooth, leaves you with nothing. The lesson is not a licence to be blunt, but a reordering of what to avoid first: before you worry about softening your words, make sure they carry something worth saying at all.
பொருள், இனிமைக்கு மேல் நிற்கிறது.
வள்ளுவர் அமைதியாக வைக்கும் முன்னுரிமைகளைக் கவனி. மோசமான பேச்சு கடின சொல் அல்ல, வெற்றுச் சொல்லே. கடினமான உண்மை, விரும்பத்தகாததாயினும், நீ பயன்படுத்தக்கூடிய உள்ளடக்கம் உடையது; வீண் அரட்டை, மென்மையானதாயினும், எதையும் விட்டுச் செல்வதில்லை. பாடம், முகத்தாட்சண்யமின்றிப் பேச உரிமம் அல்ல, முதலில் எதைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்பதன் மறுவரிசையே: உன் சொற்களை மென்மையாக ்கக் கவலைப்படுவதற்கு முன், அவை சொல்லத் தகுந்த ஒன்றைச் சுமக்கின்றனவா என உறுதிசெய்.
Useless words are a worse fault than hard, ungracious ones.
Valluvar makes a striking ranking: let the wise, if they must, speak even hard, ungracious words — but far better they speak no useless ones. Parimelazhagar: the profitless word is judged more harshly than the merely unpleasant, because at least the unpleasant may carry truth. A blunt word has meaning; an empty word has none.
Before softening your words, make sure they carry something.
Notice the priorities: the worst speech is not the harsh word but the hollow one. A difficult truth, however unwelcome, has content you can use; idle chatter, however smooth, leaves nothing. This isn't a licence to be blunt — it's a reordering of what to avoid first: before you worry about softening your words, make sure they carry something worth saying at all.