Worth measured in conduct, not display.
The verse defines the true life-partner not by beauty, dowry, or status but by two things: the good character a home calls for, and the judgement to run the household within what the family actually earns. Parimelazhagar lists the qualities concretely — caring for guests, kindness to those in need — and the conduct: knowing what the home needs and spending to match income. The partner who holds both is the home's real support.
மதிப்பு அழகிலோ அந்தஸ்திலோ அல்ல, நடத்தையில்.
உண்மையான வாழ்க்கைத் துணையை அழகாலோ வரதட்சணையாலோ அந்தஸ்தாலோ அல்ல, இரண்டால் இக்குறள் வரையறுக்கிறது: வீட்டுக்கு வேண்டிய நற்குணம், குடும்பம் ஈட்டுவதற்கு ஏற்ப இல்லறத்தை நடத்தும் அறிவு. நற்குணங்களைப் பரிமேலழகர் தெளிவாகப் பட்டியலிடுகிறார் — விருந்தினரைப் பேணுதல், வறியோர்மீது அருள் — மற்றும் நடத ்தை: வீட்டுக்கு என்ன தேவை என்று அறிந்து, வருவாய்க்கு ஏற்பச் செலவிடுதல். இவ்விரண்டையும் கொண்ட துணையே வீட்டின் உண்மையான ஆதரவு.
Living within the means you have.
The phrase 'spends as the husband's wealth befits' is, in plain terms, financial wisdom: not stretching the household beyond its real income, not letting appearances drive spending. Parimelazhagar glosses it as knowing the capital and shaping the outflow to it. In any age this is the quiet competence that keeps a home standing — the partner who matches the life to the earnings, rather than the earnings to a wished-for life.
உள்ள வருவாய்க்குள் வாழ்தல்.
'கணவனின் வளத்திற்கு ஏற்பச் செலவிடுதல்' என்பது எளிய சொற்களில் பொருளாதார ஞானம்: வீட்டை அதன் உண்மையான வருவாய்க்கு அப்பால் இழுக்காமை, தோற்றத்திற்காகச் செலவைத் தீர்மானிக்கவிடாமை. முதலை அறிந்து, அதற்கு ஏற்பச் செலவை அமைத்தல் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். எந்தக் காலத்திலும் ஒரு வீட்டை நிலைநிறுத்தும் அமைதியான திறமை இதுவே — விரும்பிய வாழ்வுக்கு வருவாயை அல்ல, வருவாய்க்கு வாழ்வைப் பொருத்தும் துணை.
A partnership, read both ways.
Though the verse names the wife in its age, its sense reads naturally as the mark of any true life-partner — and of the partnership itself. A home stands when whoever steers its daily life brings character and good judgement to the task, and when both partners spend in step with what they truly have. The 'support' the verse praises is the steadying presence that makes the shared life sound.
இருவழியிலும் படிக்கப்படும் கூட்டுறவு.
இக்குறள் அக்காலத்தில் மனைவியைக் குறிப்பிட்டாலும், அதன் பொருள் எந்த உண்மையான வாழ்க்கைத் துணையின் — மற்றும் கூட்டுறவின் — அடையாளமாக இயல்பாகவே படிக்கப்படுகிறது. அன்றாட வாழ்வை வழிநடத்தும் எ வரும் அப்பணிக்கு நற்குணத்தையும் நல்ல அறிவையும் கொண்டுவரும்போது, இருவரும் உண்மையில் உள்ளதற்கு ஏற்பச் செலவிடும்போது, ஒரு வீடு நிலைக்கிறது. இக்குறள் போற்றும் 'துணை' என்பது, பகிர்ந்த வாழ்வை உறுதியாக்கும் தாங்கும் இருப்பே.
The verse defines the true partner by character and sound household judgement.
Valluvar measures the worth of a life-partner not by looks or wealth brought in, but by the good character a home needs and the wisdom to run it within the family's real means. Parimelazhagar makes both concrete: qualities like care for guests and the needy, and conduct like matching spending to income. Such a partner, the verse says, is domestic life's true support.
Prize character and good judgement over display.
When you weigh a partnership — or your own part in one — look past appearance and income to character and judgement. Does the person bring kindness, care, and the steadiness to live within real means? Are you yourself that kind of support? A home rests on these quiet competences far more than on splendour. Build the partnership on what actually holds it up.