Just Rule

கொலையால்; மரண தண்டனையால்

‘கொலையிற்’ என்பதைப் பரிமேலழகர் ‘கொலையான்’ என உரைக்கிறார்: அரசன் கொடியவர்களைக் கொல்வதன் மூலம் ஒறுத்தல். இது மரணம் அல்லாத பொதுத் தண்டனை அல்லது ‘தடையை அகற்றுதல்’ என்ற மெல்லிய உருவகம் மட்டும் அல்ல; குறளும் உரையும் வெளிப்படையாகக் கொலை/மரண தண்டனையை ஒப்புக்கொள்கின்றன. அந்த உண்மையை மறைக்கக்கூடாது.

by killing; by the death penalty

Restore கொலையிற் as கொலையின், instrumentally ‘by killing.’ Parimelazhagar says கொலையான்: the king restrains cruel wrongdoers by putting them to death. This is not merely nonlethal punishment or vague ‘removal of obstacles’; the verse and commentary explicitly endorse capital punishment in their classical model.

கொடிய செயல்களைச் செய்தவர்களை

‘கொடியார்’ கடுமையான தீங்கு செய்தவர்கள் என்று குறளின் தண்டனைச் சட்டகத்தில் வருகிறது. பரிமேலழகர் அவர்களைத் தண்டித்து ‘தக்கோர்’—காக்கத் தகுந்த பிற மக்களை—பாதுகாப்பதாக விளக்குகிறார். நவீன உரையில் மனிதரை களை அல்லது மனிதரல்லாத பொருளாக மாற்றக்கூடாது; குற்றம் சான்றால் நிலைபெறுதல், மனித மரியாதை, தவறான தீர்ப்பு அபாயம் ஆகியவை காணப்பட வேண்டும்.

those characterized as cruel wrongdoers

கொடியார் identifies people treated in the verse as perpetrators of grave cruelty. Parimelazhagar says punishing them protects தக்கோர், worthy or law-abiding people. Modern explanation must not turn persons into weeds or nonhumans; established evidence, human dignity, and wrongful-conviction risk must remain visible.

அரசன் தண்டித்து அடக்குதல்

‘வேந்து’ அரசன்; ‘ஒறுத்தல்’ தண்டித்து தீச்செயலை நிறுத்துதல். பரிமேலழகர் இதை ‘அரசன்… கொலையான் ஒறுத்தல்’ என்கிறார்; எனவே இங்கு மரண தண்டனையை அமல்படுத்தும் அரச அதிகாரச் செயல். இது தனிநபர், கூட்டம், குடும்பம் அல்லது இணையக் குழு தாமாகத் தண்டிக்க உரிமை தரவில்லை.

the king restraining through punishment

வேந்து means king; ஒறுத்தல் means restraining or punishing. Parimelazhagar makes this the king’s act of restraint through execution. It grants no authority to individuals, mobs, families, or online groups to punish on their own.

இளம் பசுமையான பயிர்

‘பைம்’ பசுமை மற்றும் இளமையைச் சுட்டுகிறது; ‘கூழ்’ இங்கு உணவுக் கஞ்சி அல்ல, வயலில் வளரும் பயிர். பரிமேலழகர் களை அகற்றுவதன் நோக்கம் ‘பைங்கூழைக் காத்தல்’ என்கிறார். உருவகத்தில் இது பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய தக்கோரைச் சுட்டுகிறது.

tender green crop

பைம் conveys greenness and tenderness; கூழ் here is growing crop, not cooked porridge. Parimelazhagar says the purpose of removing weeds is protecting the tender crop. In the analogy it represents the worthy people to be protected.

களைகளை அகற்றிய

‘களை’ பயிருடன் வளரும் வேண்டாத செடி. பரிமேலழகர் ‘களையைக் களைந்து’ எனத் தெளிவாக்குகிறார்; இங்கு ‘கட்டுதல்’ கட்டிப்போடுதல் அல்ல, செய்யுள் வடிவில் களை அகற்றிய செயல். இந்தத் தாவர உருவகம் மூலத்தில் கொடியவர்களை ஒப்பிடுகிறது; அதை நவீன மனிதர்களை ‘களை’ என இழிவுபடுத்தப் பயன்படுத்தக்கூடாது.

having removed the weeds

களை is a weed growing among crops. Parimelazhagar explicitly glosses this as removing the weed; கட்ட is not ‘tying’ here but part of the poetic expression for the completed removal. The source compares cruel wrongdoers to weeds, but modern readers must not use that plant metaphor to dehumanize people.

அவ்வாறு களை அகற்றிய செயலோடு

முந்தைய துண்டோடு சேர்த்து ‘களைகட்டதனொடு’ என்று படிக்க வேண்டும். ‘அதனொடு’ என்பது ‘அந்தச் செயலோடு’. பரிமேலழகர் இதை ‘உழவன் களையைக் களைந்து பைங்கூழைக் காத்ததனோடு’ என முழுமைப்படுத்துகிறார். தொடக்க ‘ட’ தனி வேர்ச்சொல் அல்ல; புணர்ச்சியில் முந்தைய வினைவடிவத்தைத் தொடர்கிறது.

with that act of removing the weeds

Join this to the preceding token as களை கட்டதனொடு. அதனொடு means ‘with that act.’ Parimelazhagar expands it as the farmer removing weeds and thereby protecting tender crop. Initial ṭ is not a separate lexical root; it continues the previous sandhi-bound verb form.

ஒப்பானது; அதற்குச் சமமான உவமை

‘நேர்’ இங்கு நேராக அல்லது எதிரில் என்று அல்ல; ‘ஒக்கும்’—ஒப்பானது—என்று பரிமேலழகர் உரைக்கிறார். ஒப்பீடு பாதுகாப்பு நோக்கை இணைக்கிறது: தக்கோரை காக்க அரசன் கொடியவரைக் கொல்வது, இளம்பயிரைக் காக்க உழவன் களை அகற்றுவது போல. உவமை மனிதரை முழுமையாகத் தாவரமாக்கும் அறிவியல் அல்லது நெறிச் சமன்பாடு அல்ல.

is comparable to; is like

நேர் here does not mean straight or opposite; Parimelazhagar glosses it as ‘is like.’ The analogy links protective purpose: the king kills cruel wrongdoers to protect worthy people as a farmer removes weeds to protect tender crop. It is not a scientific or ethical identity reducing humans to plants.