Gratitude
The eleventh chapter, செய்ந்நன்றி அறிதல் — 'recognising the help that was done.' Placed right after pleasant speech, it turns from how we talk to how we remember. A help given when none was owed, says Valluvar, cannot be repaid by all of earth and heaven; a small kindness offered at the exact hour of need outweighs the whole world; and a benefit done without weighing the return is vaster than the sea. The truly grateful magnify a tiny good into something palm-tree large, never abandon those who stood by them in trouble, and carry that debt across lifetimes. To forget a kindness is wrong; to forget an injury the very day it is done is right — and of all who destroy good, the chapter ends, the one who destroys a kindness done to them alone finds no redemption.
10 of 10 narratives drafted · all Tamil, Pope & Parimelazhagar sourced
செய்யாமற் செய்த உதவிக்கு வையகமும்
வானகமும் ஆற்றல் அரிது.
“Assistance given by those who ne'er received our aid, / Is debt by gift of heaven and earth but poorly paid.”
காலத்தி னாற்செய்த நன்றி சிறிதெனினும்
ஞாலத்தின் மாணப் பெரிது.
“A timely benefit, -though thing of little worth, / The gift itself, -in excellence transcends the earth.”
பயன்தூக்கார் செய்த உதவி நயன்தூக்கின்
நன்மை கடலின் பெரிது.
“Kindness shown by those who weigh not what the return may be: / When you ponder right its merit, 'T is vaster than the sea.”
தினைத்துணை நன்றி செயினும் பனைத்துணையாக்
கொள்வர் பயன்தெரி வார்.
“Each benefit to those of actions' fruit who rightly deem, / Though small as millet-seed, as palm-tree vast will seem.”
உதவி வரைத்தன்று உதவி உதவி
செயப்பட்டார் சால்பின் வரைத்து.
“The kindly aid's extent is of its worth no measure true; / Its worth is as the worth of him to whom the act you do.”
மறவற்க மாசற்றார் கேண்மை துறவற்க
துன்பத்துட் டுப்பாயார் நட்பு.
“Kindness of men of stainless soul remember evermore! / Forsake thou never friends who were thy stay in sorrow sore!”
எழுமை எழுபிறப்பும் உள்ளுவர் தங்கண்
விழுமந் துடைத்தவர் நட்பு.
“Through all seven worlds, in seven-fold birth, remains in mem'ry of the wise / Friendship of those who wiped on earth the tears of sorrow from their eyes.”
நன்றிமறப்பது நன்றன்று நன்றல்ல
தன்றே மறப்பது நன்று.
“'Tis never good to let the thought of good things done thee pass away; / Of things not good, 'tis good to rid thy memory that very day.”
கொன்றன்ன இன்னா செயினும் அவர்செய்த
ஒன்றுநன்று உள்ளக் கெடும்.
“Effaced straightway is deadliest injury, / By thought of one kind act in days gone by.”
எந்நன்றி கொன்றார்க்கும் உய்வுண்டாம் உய்வில்லை
செய்ந்நன்றி கொன்ற மகற்கு.
“Who every good have killed, may yet destruction flee; / Who 'benefit' has killed, that man shall ne'er 'scape free!”