The Pallor of Longing
On the body showing what the person will not say, and on a change others can see.
A chapter about a change other people can see. பசப்பு is the pallor that comes over the body in separation — not chosen, not announced, and impossible to keep private.
Kural 1181 begins with the difficulty that runs through the whole chapter. She herself agreed to the parting, so to whom is she now to complain about the colour that consenting produced? In 1182 the pallor is given a character of its own, and it is proud: it carries the standing of a thing he gave her, and on that strength it rides over her body. Kural 1183 sets the matter out as an exchange. He took away her grace and her modesty, and left behind, in return, the ache and the pallor.
The next verses ask how it got in. Kural 1184 calls it a piece of trickery: she thinks of nothing but him and speaks of nothing but his worth, and it arrived anyway. In 1185 there is no argument at all, only two pointings — there, he is going; here, it is already spreading. Kural 1186 gives the mechanism. Darkness waits for a lamp to weaken and moves in the moment it does, and the pallor waits in exactly that way for the embrace to loosen.
Kural 1187 measures how small a gap it needs. She was lying in his arms and turned a little, meaning nothing by it, and in that much space it came and took hold as though gathered up by the handful.
The last three verses are about other people. In 1188 there are plenty to say she has gone pale and not one to say he was the one who left. Kural 1189 answers that with a decision: let the body stay as it has become, if the man who talked her into consenting is thought well of. And 1190 closes the chapter on the same bargain carried further — being named for the pallor is a good enough thing to be called, so long as they do not call him unkind.
AI draft · pending review
10 of 10 narratives drafted · all Tamil, Pope & Parimelazhagar sourced
நயந்தவர்க்கு நல்காமை நேர்ந்தேன் பசந்தவென்
பண்பியார்க் குரைக்கோ பிற.
தன்னை விரும்பியவர் பிரிந்து செல்வதற்கு அன்று தலைவியே சரி என்று சொன்னாள் என்பதை முதலில் நிறுத்திப் பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். பிரிவைத் தாங்க முடியாமல் இன்று அவள் உடல் நிறம் மாறிவிட்டது. இந்த நிலையை யாரிடம் போய்ச் சொல்வது என்று அவள் கேட்கிறாள். கேட்டவர் மேல் குறை சொல்ல வழி இல்லை; ஏனெனில் இணங்கியவள் அவளே. ஆகவே அந்தக் குறையை வாங்கிக்கொள்ள ஒருவரும் இல்லாமல், அவள் கேள்வி விடையின்றி நிற்கிறது.
I was the one who agreed to it, when the man who wanted me asked to keep himself away. So this faded state I am in now — whom else is there to tell it to?AI draft
அவர்தந்தா ரென்னுந் தகையா லிவர்தந்தென்
மேனிமே லூரும் பசப்பு.
தான் தளராமல் இருந்தும்கூட, உடலில் வந்த நிறமாற்றம் தன்னை விட்டு விலகவில்லை என்று தலைவி சொல்கிறாள். அந்த மாற்றத்தைப் பரிமேலழகர் ஓர் உயிர் போலவே பேசுகிறார். என்னை உண்டாக்கியவர் அவர் என்னும் பெருமிதம் அதற்கு இருக்கிறது. அந்தப் பெருமிதத்தின் வலிமையால் அது அவள் உடலின் மேல் ஏறி, ஊர்தியில் செல்வதுபோலச் செலுத்திக்கொண்டிருக்கிறது. இது துன்பமாக நிற்கவில்லை, ஓர் உரிமையோடு நிற்கிறது என்பதே உரையின் நுட்பம்.
It carries the standing of a thing he himself gave — and on the strength of that, this pallor has climbed my body and rides it.AI draft
சாயலு நாணு மவர்கொண்டார் கைம்மாறா
நோயும் பசலையுந் தந்து.
பிரிவை ஒரு பண்டமாற்றம் போலவே பரிமேலழகர் விரித்துரைக்கிறார். பிரிகின்ற அந்த நாளிலேயே, தலைவியின் மேனியழகையும் நாணத்தையும் தலைவர் தம்முடன் கொண்டு சென்றுவிட்டார். போகும்போது அவள் கையையும் வெறுமையாக விடவில்லை; அவ்விரண்டுக்கும் ஈடாக இந்தக் காதல் துன்பத்தையும், உடலில் படர்ந்த வெளிறிய நிறத்தையும் அவளிடம் தந்துவிட்டுப் போனார் என்கிறது உரை. கொடுத்ததும் எடுத்ததும் ஒரே நகர்வில் நடந்த இந்த மாற்றத்தை அவள் ஒப்புக்கொண்டதாக எங்கும் இல்லை; அதுதான் இதன் குத்தல்.
My grace and my modesty he took with him when he went — and in exchange he gave me this sickness and this pallor.AI draft
உள்ளுவன் மன்யா னுரைப்ப தவர்திறமாற்
கள்ளம் பிறவோ பசப்பு.
பரிமேலழகர் இக்குறளை மூன்று சிறு படிகளாகப் பிரித்துக் காட்டுகிறார். முதலில், அவர் சொன்ன சொற்களை அவள் மனத்தால் நினைத்துக்கொண்டே இருக்கிறாள். அடுத்து, வாயால் அவள் சொல்வது அவருடைய நல்ல குணங்களைப் பற்றியே இருக்கிறது. இப்படி இரண்டையும் அவள் செய்துகொண்டிருக்கும்போதே, உடலின் நிறம் மாறி நிற்கிறது; இது ஒரு வஞ்சனையாக இருந்தது என்று உரை முடிக்கிறது. அவளுடைய நடத்தையில் இதற்கு வழி விட்ட ஒன்றும் இல்லை என்பதே இவ்வுரையின் அழுத்தம். தன் பங்கைச் சரியாகச் செய்துகொண்டிருந்த வேளையில்தான் அது உள்ளே வந்தது; ஆகவேதான் அதைத் தண் டனை என்று சொல்லாமல் ஏமாற்று என்று அவள் சொல்கிறாள்.
In my mind I hold nothing but him; on my tongue there is nothing but his good. And still the pallor came. It is a cheat — or what else would you call it?AI draft
உவக்காணெங் காதலர் செல்வா ரிவக்காணென்
மேனி பசப்பூர் வது.
தலைவி இரண்டு இடங்களைக் கையால் காட்டிப் பேசுகிறாள் என்று பரிமேலழகர் இக்குறளை விளக்குகிறார். அதோ, அவர் அங்கே போய்க்கொண்டிருக்கிறார் என்று ஒன்றைக் காட்டுகிறாள். இதோ, என் உடலில் நிறம் மாறிப் பரவுவது இங்கே என்று மற்றொன்றைக் காட்டுகிறாள். முன்பும் அவர் அப்படித்தான் போவார் என்று உரை ஒரு சொல்லைச் சேர்க்கிறது; ஆகவே இன்று நடப்பது புதிது அல்ல, அன்று இருந்ததே இன்றும் இருக்கிறது. புறப்படுவதற்கும் இது தொடங்குவதற்கும் நடுவே இடைவெளி இல்லை என்பதைத் தவிர, அவள் வேறு எதையும் சொல்லவில்லை.
Look, over there: the man we love is going. Look, here: the pallor is already spreading over my body.AI draft
விளக்கற்றம் பார்க்கு மிருளேபோற் கொண்கன்
முயக்கற்றம் பார்க்கும் பசப்பு.
பரிமேலழகர் இக்குறளை ஓர் ஒப்புமையாகப் பிரித்துக் காட்டுகிறார். விளக்கின் மெலிவைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்து, மெலிந்த உடனே நெருங்கி வருகிறது இருள். இதுவே ஒப்புமையின் முதல் பாதியாக நிற்கிறது. அதே செயலைத்தான் இரண்டாம் பாதியும் செய்கிறது. தலைவனுடைய தழுவல் தளர்வதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்து, தளர்ந்த உடனே நெருங்கி வருகிறது இந்த நிறமாற்றம். 'நெருங்கிவரும்' என்று உரை பயன்படுத்தும் சொல் முக்கியமானது; தள்ளி நின்று கவனிப்பதையும், இடம் கிடைத்ததும் நகர்வதையும் அது ஒருசேரக் காட்டுகிறது. திடீரென்று வ ந்து விழுவது அல்ல, பார்த்துக்கொண்டே இருப்பது என்பதே இக்குறள் சேர்க்கும் புதுமை.
Darkness keeps its eye on the lamp, waiting for the flame to fail; just so, this pallor keeps its eye on my lord's embrace, waiting for it to slacken.AI draft
புல்லிக் கிடந்தேன் புடைபெயர்ந்தே னவ்வளவி
லள்ளிக்கொள் வற்றே பசப்பு.
தலைவி ஒரு பழைய இரவை நினைத்துப் பார்க்கிறாள். காதலரின் அணைப்பில் அவள் படுத்திருந்தாள். எண்ணிச் செய்யாமல், அறியாமல், சற்றே ஒரு பக்கம் நகர்ந்தாள். பிரிவு என்று சொல்லுமளவுக்கு அது ஒன்றும் இல்லை; ஓர் அசைவின் அளவே இடைவெளி இருந்தது. அந்தச் சிறிய இடைவெளியிலேயே அவள் மேனி வெளிறிவிட்டது. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அல்ல; இரு கைகளாலும் வாரி இறைத்தது போல ஒரே நேரத்தில் வந்து படிந்தது. நெடுந்தூரமும் நெடுநாளும் இருந்தால்தான் தன் உடல் மாறும் என்பது இல்லை என்பதை அவள் இதனால் உணர்த்துகிறாள்.
I was lying in his arms and I shifted a little to one side, meaning nothing by it; in that much of a gap the pallor came over me, the way loose grain is scooped up in both hands and poured.AI draft
பசந்தா ளிவளென்ப தல்லா லிவளைத்
துறந்தா ரவரென்பா ரில்.
தலைவியைச் சுற்றி இருப்பவர்கள் ஒன்றையே சொல்கிறார்கள்: பொறுத்திருக்கத் தெரியாமல் இவள் வெளிறிவிட்டாள் என்று அவளையே குறை சொல்கிறார்கள். ஆனால் இவளை விட்டுவிட்டுப் போனவர் அவர்தானே என்று சொல்ல ஒருவரும் இல்லை. இருவர் சேர்ந்திருந்தார்கள்; ஒருவர் போனார்; பேச்சு முழுவதும் நின்றவர் மேல் மட்டும் விழுகிறது. இந்த ஒரு பக்கமான பேச்சைத்தான் அவள் சுட்டிக்காட்டுகிறாள்.
That she has gone pale — that is all anyone says. There is not one person who says that he was the one who left her.AI draft
பசக்கமற் பட்டாங்கென் மேனி நயப்பித்தார்
நன்னிலைய ராவ ரெனின்.
தலைவி தன் தோழியிடம் பேசுகிறாள். இந்தப் பிரிவுக்கு ஒப்புக்கொள்ளும்படி பேசித் தன்னைச் சம்மதிக்க வைத்தவர் அவர்தான் என்பதை அவள் மறக்கவில்லை. இப்போது தோழியின் மனத்தில் அவர் நல்ல நிலையிலேயே நிற்பார் என்றால், அது போதும் என்கிறாள். அப்படியானால், தன் உடல் இப்போது எப்படி வெளிறியிருக்கிறதோ அப்படியே இருந்துவிட்டுப் போகட்டும் என்று சொல்கிறாள். தன்னைப் பற்றிச் சொல்லப்படுவதை அவள் விலையாகக் கொடுக்கிறாள்; அவர் மேல் ஒரு சொல்லும் விழாமல் இருப்பதை அதற்குப் பதிலாக ஏற்றுக்கொள்கிறாள்.
Then let my body go on losing its colour, exactly as it has. It is enough for me if the one who talked me into agreeing is held to stand well.AI draft
பசப்பெனப் பேர்பெறுத னன்றே நயப்பித்தார்
நல்காமை தூற்றா ரெனின்.
தன்னை இணங்க வைத்து அன்று உடன் வந்தவர், இன்று அன்பு காட்டாமல் இருக்கிறார். அதைத் தன் தோழியர் எடுத்துப் பேசாமல் விட்டால் தனக்கு ஒன்றும் குறையாது என்று தலைவி சொல்கிறாள். பரிமேலழகர் இங்கே ஒரு நுட்பத்தைக் காட்டுகிறார். வெளிறு அவளுக்கு வந்துவிட்டது என்று அவளையும் அதையும் வேறாக வைத்துச் சொல்லாமல், அவளே வெளிறு ஆகிவிட்டாள் என்று ஒன்றாகவே ஊரார் சொல்கிறார்கள். அப்படி அழைக்கப்படுவதும் தனக்கு இழப்பு அல்ல என்பதே அவளுடைய முடிவு.
If they will not go about saying that the man who won my consent has withheld his grace, then to be given the name 'pallor' is good enough for me.AI draft