Loss and gain were settled long ago.
Valluvar steadies the mind against fear and greed. Loss comes through past wrong and increase through past good — both, he says, were arranged long before this moment. Knowing that, the wise refuse to tilt their hearts toward either, and that unbending evenness is their ornament.
கேடும் ஆக்கமும் முன்பே அமைந்தவை.
அச்சத்திற்கும் பேராசைக்கும் எதிராக வள்ளுவர் மனத்தை நிலைப்படுத்துகிறார். கேடு முன்செய்த தீவினையால், பெருக்கம் நல்வினையால் — இரண்டும் இந்த நொடிக்கு முன்பே அமைந்தவை என்கிறார். அதை அறிந்த சான்றோர், நெஞ்சை எப்பக்கமும் சாய்க்க மறுக்கின்றனர்; அந்தச் சாயாத சமநிலையே அவர்தம் அணிகலன்.
Parimelazhagar: don't bend from fear of loss or hope of gain.
Parimelazhagar explains the 'bending': it is to fix the mind on one side because you dread a loss coming or crave a gain coming. Since both are the fruit of old deeds, not of your present tilt, the wise see this and stay level. The verse makes evenness not mere stubbornness but the calm of someone who understands cause.
பரிமேலழகர்: கேட்டின் அச்சத்தாலோ ஆக்கத்தின் ஆசையாலோ சாயாதே.
'கோடுதலை' பரிமேலழகர் விளக்குகிறார்: வரப்போகும் கேட்டை அஞ்சியோ, வரப்போகும் ஆக்கத்தை விரும்பியோ மனத்தை ஒருபக்கம் நிறுத்துதலே அது. இரண்டும் உன் இப்போதைய சாய்வின் பயன் அல்ல, பழவினையின் பயனே ஆகலின், சான்றோர் இதைக் கண்டு சமமாக நிற்கின்றனர். சமநிலையை வெறும் பிடிவாதம் அல்ல, காரணம் உணர்ந்தோரின் அமைதி என இக்குறள் ஆக்குகிறது.
Why the steady stay fair under pressure.
People abandon fairness mostly out of fear ('I'll lose if I don't bend') or greed ('I'll gain if I do'). Valluvar cuts the root: the big losses and gains of a life don't actually hinge on this one compromise — so the panic that drives the bending is a lie. Seeing that, you can hold steady when the pressure says swerve, and the steadiness itself becomes your dignity.
உறுதியானவர் அழுத்தத்திலும் ஏன் நடுவாக இருக்கின்றனர்.
மக்கள் பெரும்பாலும் அச்சத்தாலோ ('வளையாவிட்டால் இழப்பேன்') பேராசையாலோ ('வளைத்தால் பெறுவேன்') நடுவுநிலையைக் கைவிடுகின்றனர். வள்ளுவர் வேரையே அறுக்கிறார்: வாழ்வின் பெரிய இழப்புகளும் பேறுகளும் இந்த ஒரு சமரசத்தைச் சார்ந்தவை அல்ல — ஆகவே வளைவைத் தூண்டும் பதற்றம் ஒரு பொய். அதைக் கண்டால், 'சாய்' என்று அழுத்தம் சொல்லும்போதும் உறுதியாக நிற்கலாம்; அந்த உறுதியே உன் கண்ணியமாகிறது.
Stay even, knowing loss and gain are not won by bending.
Valluvar steadies the mind: loss comes by past wrong, gain by past good — both settled long ago. So the wise don't tilt their hearts in fear or greed, and that evenness is their ornament. Parimelazhagar: bending is fixing on one side from dread of a loss or craving of a gain — but since both are old deeds' fruit, the wise stay level.
Don't abandon fairness out of fear of loss or hope of gain.
Notice that you bend fairness mostly from panic ('I'll lose out') or appetite ('I'll get ahead'). Remember that the big losses and gains of your life don't actually turn on this one compromise — so the fear is lying to you. Hold level when pressure says swerve; that steadiness is your real dignity.