Make an unenvious heart a discipline.
Valluvar opens the chapter on envy by treating its absence as a practice. Take the quality of having no envy in your heart, he says, and make it a settled rule of conduct — something you keep and live by, as carefully as any discipline that does you good. Freedom from envy is not a mood that arrives; it is a way you train yourself to be.
அழுக்காறற்ற நெஞ்சை ஒரு ஒழுக்கமாக்கு.
அழுக்காறு பற்றிய அதிகாரத்தை, அதன் இன்மையை ஒரு பயிற்சியாகக் கொண்டு வள்ளுவர் தொடங்குகிறார். உன் நெஞ்சத்தில் அழுக்காறு இல்லாத இயல்பை எடுத்து, அதை நிலையான ஒழுக்க நெறியாகக் கொள் — உனக்கு நன்மை தரும் எந்த ஒழுக்கத்தையும்போல் கவனமாகக் காத்து வாழ் என்கிறார். அழுக்காறின்மை தானே வரும் ஒரு மனநிலை அல்ல; நீ பயிற்றுவித்துக்கொள்ளும் ஒரு வழியே.
Parimelazhagar: guard it like conduct itself.
Parimelazhagar reads 'make it a rule of conduct' to mean: because an unenvious nature does you good, cherish it like the rules of right conduct — even, he says, above life itself, as conduct was. The verse frames envy-freedom not as a nice trait but as core discipline, worthy of the same fierce protection as one's character.
பரிமேலழகர்: ஒழுக்கம்போல் அதைக் காப்பாற்று.
'ஒழுக்க நெறியாகக் கொள்க' என்பதை பரிமேலழகர் இவ்வாறு படிக்கிறார்: அழுக்காறற்ற இயல்பு நன்மை தருவதால், ஒழுக்க நெறிகளைப் போலவே — ஒழுக்கம் உயிரினும் ஓம்பப்பட்டதுபோல், அதையும் — பேணு என்கிறார். அழுக்காறின்மையை ஒரு நல்ல குணமாக அல்ல, பண்பிற்கு உரிய அதே கடுங் காவலுக்கு உரிய மூல ஒழுக்கமாகவே இக்குறள் காட்டுகிறது.
Train the eye that doesn't begrudge.
Envy feels involuntary — a sting that just happens when another does well. Valluvar's framing is quietly empowering: if you treat not-envying as a discipline, you can practise it, the way you practise any habit. Notice the sting, refuse to feed it, deliberately wish the other well, repeat. Over time the unenvious response becomes your settled nature rather than a struggle.
பொறாமைப்படாத பார்வையைப் பயிற்றுவி.
அழுக்காறு தன்னிச்சையாகத் தோன்றுவதுபோல் உணரும் — பிறர் சிறக்கும்போது தானே வரும் ஒரு கூச்சம். வள்ளுவரின் கட்டமைப்பு அமைதியாக ஆற்றல் தருகிறது: பொறாமைப்படாமையை ஒரு ஒழுக்கமாகக் கொண்டால், எந்தப் பழக்கத்தையும்போல் அதைப் பயிற்சி செய்யலாம். கூச்சத்தைக் கவனி, அதை வளர்க்க மறு, வேண்டுமென்றே மற்றவரை வாழ்த்து, மீண்டும் செய். காலப்போக்கில் பொறாமையற்ற எதிர்வினை, போராட்டம் அல்லாமல், உன் நிலையான இயல்பாகிறது.
Treat freedom from envy as a discipline to keep, not a mood that arrives.
Valluvar opens by treating the absence of envy as a practice: take an unenvious heart and make it a settled rule of conduct, guarded as carefully as any discipline that does you good. Parimelazhagar: cherish it like the rules of conduct themselves, even above life. Envy-freedom isn't a nice trait but a core discipline worth fierce protection.
Practise not-envying like any other habit.
Envy feels involuntary — a sting when someone else does well. But if you treat not-envying as a discipline, you can train it: notice the sting, refuse to feed it, deliberately wish the other person well, and repeat. Over time the ungrudging response stops being a struggle and becomes simply how you are.