Avoiding Forgetfulness

அரசர் அடைய நினைத்த

‘உள்ளுதல்’ இங்கு எண்ணுதல் அல்லது நோக்கமாக வைத்தல். பரிமேலழகர் ‘தான் எய்த நினைத்த பொருள்’ என உரைக்கிறார். முதல் ‘உள்ளிய’ அடைய விரும்பிய அதே பொருளை அறிமுகப்படுத்துகிறது; பின்னர் வரும் ‘உள்ளியது’ மற்றும் ‘உள்ள’ அதையே மீண்டும் சுட்டுகின்றன.

the intended object the ruler set the mind upon

உள்ளுதல் here means to think or intend. Parimelazhagar glosses the object the ruler intended to attain. This first உள்ளிய introduces that object; later உள்ளியது and உள்ள repeat the same intended purpose.

அந்த நினைத்த பொருளை அடைவது

உரைநடை மீட்டமைப்பு ‘உள்ளியது எய்தல்’. காட்சி தொடக்க ‘த்’ முந்தைய ‘உள்ளியது’வின் இறுதியை நிறைவு செய்கிறது; ‘எய்த’ அடுத்த துண்டின் ‘ல்’ உடன் ‘எய்தல்’ ஆகிறது. ‘எய்தல்’ முயற்சியின் விளைவாகச் சென்றடைவது; நினைத்தவுடன் கிடைப்பது அல்ல.

to attain that same intended object

Restore உள்ளியது எய்தல். Initial t completes preceding உள்ளியது; எய்த plus the next token’s l forms எய்தல். Attainment is an outcome reached through conduct, not something produced merely by thought.

அடைவது உண்மையிலேயே எளிதாகும்

தொடக்க ‘ல்’ முந்தைய ‘எய்தல்’ வினைப்பெயரை நிறைவு செய்கிறது. ‘எளிது’ எளிமை/சுலபத்தைச் சொல்கிறது; இறுதி ‘மன்’ வலியுறுத்தும் இடைச்சொல். ‘எளிதுமன்’ என்பது ‘நிச்சயம் கிடைக்கும்’ அல்ல; நோக்கம் தொடர்ந்து காக்கப்பட்டால், சிதறும் கவனத்தைவிட அடைதல் எளிதாகும் என்ற ஒப்பீட்டுச் சாரம்.

attainment is indeed easier

Initial l completes preceding எய்தல். எளிது means easy, and மன் adds emphasis, ‘indeed.’ The force is ‘easier,’ not guaranteed: retaining the aim reduces drift compared with losing it.

மேலும், அவரே

‘மற்றும்’ அடுத்த/கூடுதல் நிபந்தனையைத் தொடங்குகிறது; ‘தான்’ அரசரைத் திரும்பச் சுட்டுகிறது. காட்சி வடிவில் ‘தான்’ இறுதி ‘ன்’ அடுத்த ‘னுள்ளிய’ தொடக்கத்தில் நிறைகிறது. பரிமேலழகர் ‘பின்னும் அதனையே நினைக்கக் கூடுமாயின்’ என விரிக்கிறார்.

and further, the ruler themself

மற்றும் introduces the further condition; தான் points back to the ruler. Final n of தான் appears at the start of னுள்ளிய. Parimelazhagar expands it as ‘if the ruler can continue thinking of that very same object.’

அவரே முன்பு நினைத்த அதே பொருளை

இது ஆதாரத்தில் செய்யப்பட்ட வெளிப்படையான குறைந்தபட்சச் சீரமைப்பு: Wikisource-இல் இருந்த malformed ‘னு்ள்ளிய’ வரிசை ‘னுள்ளிய’ எனச் சரிசெய்யப்பட்டது. அதே பக்கத்தின் விரிவாக்கம் ‘தான் உள்ளியது’ என்றும் பரிமேலழகர் ‘தான் எய்த நினைத்த பொருள்’ என்றும் உறுதிப்படுத்துகின்றனர். எனவே பொருள் ஊகம் அல்ல; உறுதியான சொல்லிணைவு.

that same object the ruler had intended

This reflects the documented minimal source normalization: malformed Wikisource `னு்ள்ளிய` was corrected to `னுள்ளிய`. The same page’s expansion `தான் உள்ளியது` and Parimelazhagar’s ‘the object the ruler intended to attain’ confirm the join; the semantic reading is evidence-based, not conjectural.

அதே நோக்கத்தை மனத்தில் தொடர்ந்து வைத்திருக்க

தொடக்க ‘து’ முந்தைய ‘உள்ளியது’வை நிறைவு செய்கிறது; மைய வினை ‘உள்ள’. இங்கு மீண்டும் நினைத்தல் என்பது எண்ணத்தை வலுக்கட்டாயமாகத் தொடர்ந்து உருட்டும் obsession அல்ல; கவனச்சிதறல்களுக்குள் முடிவுகளை அதே நோக்கத்தோடு இணைத்து வைத்தல். இறுதி ‘ப்’ அடுத்த ‘பெறின்’ உடன் இணைகிறது.

to continue holding that same purpose in mind

Initial து completes preceding உள்ளியது; the core verb is உள்ள, to keep in mind. This is not compulsive rumination or obsession, but keeping decisions aligned with the same purpose amid distraction. Final ப் links to பெறின்.

அவ்வாறு மனத்தில் காக்க முடியுமானால்

‘இன்’ நிபந்தனை. ‘உள்ளப் பெறின்’ என்பது ‘நினைக்கக் கூடுமாயின்’ எனப் பரிமேலழகர் உரைக்கிறார். ஆகவே எளிமை பற்றிய கூற்று உறுதி வாக்குறுதி அல்ல; நோக்கத்தைத் தொடரக் கூடிய நிலை அமைந்தால் என்ற நிபந்தனையில்தான் உள்ளது.

if one is able to retain it so

இன் is conditional. Parimelazhagar glosses உள்ளப் பெறின் as ‘if one can continue to think of it.’ The ease claim is therefore conditional, not a promise of guaranteed attainment.