Medicine
.
Tap an underlined Tamil word to explore its sound, meaning, and use.
uṟṟavaṉ ṟīrppāṉ maruntuḻaic celvāṉeṉ / ṟappāṉāṟ kūṟṟē maruntu.
The one the illness has come upon, the one whose work is to end it, the remedy, and the one who stays at hand and carries it out without error — medicine is precisely these four parts held together.
▸Other translations · Pope (1886) & Aiyar (1916)
“For patient, leech, and remedies, and him who waits by patient's side, / The art of medicine must fourfold code of laws provide.”
“The patient, the physician, the medicine, and the apothecary, on these four doth all cure depend: and four again are the attributes of each of them.”
See how the original words join together before reading the complete meaning.
AI draft · pending reviewநோயை அடைந்தவன்
‘உறு’ என்பது அடைதல், தன்மேல் வந்து சேர்தல். எதை உற்றவன் என்பதை அடி சொல்லவில்லை; ‘அதனையுற்றவன்’ என்று உரை பிணியைச் சுட்டி நிரப்புகிறது.
the one it has come upon
உறு is to have something come upon one. The line never says what he has got, and the commentary fills the gap by reading it as the one who has contracted the disease.
அதைத் தீர்ப்பவன்
‘தீர்’ முடித்தல், நீக்குதல். மருத்துவன் என்ற சொல் அடியில் இல்லை; செய்யும் செயலால் மட்டுமே அவன் பெயரிடப்படுகிறான். ‘அதனைத் தீர்க்கும் மருத்துவன்’ என்று உரையே அப்பெயரைத் தருகிறது.
the one who will end it
தீர் is to finish or to remove. The line holds no word for physician at all; he is named purely by the act, and it is the commentary that supplies the title.
மருந்தும், அருகும்
அச்சில் ஒன்றாக நிற்கும் இத்தொகுதி நான்கில் இரண்டைத் தொடுகிறது: மூன்றாவதாகிய ‘மருந்து’ முழுவதும், நான்காவதன் தொடக்கமாகிய ‘உழை’யும். ‘உழை’ என்பது அருகு, பக்கம், இடம்.
the remedy, and the place beside
Printed as one cluster, it straddles two of the four: the whole of the third member and the start of the fourth. உழை means nearness, the side, the place next to someone.
அருகில் செல்பவன் என்று
‘உழைச்செல்வான்’ அருகில் செல்பவன். உரை அவனை ‘அதனைப் பிழையாமல் இயற்றுவான்’ என்று விளக்குகிறது; ஆகவே அவன் வெறும் பார்வையாளன் அல்ல, மருந்தைப் பிழையின்றி நிறைவேற்றுபவன்.
he who goes there, so named
உழைச்செல்வான் is the one who goes to the side. The commentary explains him as the one who carries it out without error, so he is not a bystander but the member who executes the remedy faithfully.
என்று சொல்லப்பட்ட அந்த நான்கு
‘அப்பால்’ இங்குத் தொலைவைக் குறிக்கவில்லை; முன் சொல்லப்பட்ட நான்கையும் ஒருங்கே சுட்டுகிறது. உரை இதை ‘என்று சொல்லப்பட்ட’ என்று படிக்கிறது. ‘நாற்’ என்பது நான்கு.
those four, spoken of thus
அப்பால் does not mark distance here; it gathers the four just named, and the commentary reads the phrase as those spoken of thus. நாற் is the combining form of four.
பகுதிகளே, பங்குகளே
‘கூறு’ என்பது ஒன்றைப் பகுத்துக் கிடைக்கும் பங்கு. தனித்தனியே நிற்கும் நான்கு பொருள்கள் அல்ல; ஒன்றின் நான்கு பங்குகள். ‘ஏ’ தேற்றம் ‘இவை மட்டுமே’ என்று இறுக்குகிறது. உரை ‘நான்கு பகுதியையுடைய நான்கு திறத்தது’ என்று முடிக்கிறது.
divisions, and only these
கூறு is a share got by dividing one thing rather than one of four separate objects, and the emphatic ஏ tightens it to these and no others. The commentary ends by calling it a thing of four parts and of four kinds.
மருந்து என்பது இதுவே
ஒரே சொல் இவ்வடியில் இரு முறை நிற்கிறது. நடுவில் வந்தது நான்கில் ஒரு கூறு; இங்கு வருவது அந்நான்கின் முழுமை. உரை முதலிலேயே இதை ‘பிணிக்கு மருந்தாவது’ என்று வரையறுத்து, நடுவிலுள்ளதை ‘அவனுக்குக் கருவியாகிய மருந்து’ என்று தனித்துக் காட்டுகிறது.
medicine, taken whole
The same word stands twice in the line: in the middle as one of the four and here as the whole of them. The commentary defines this one as what constitutes medicine for a disease and marks the earlier one separately as the instrument in the physician's hand.
Learn one word at a time
Choose a Tamil word to see its pronunciation, English sense words, modern usage, and exact role in this Kural.
ஒரு சொல்லைத் தேர்ந்தெடுத்து அதன் ஆழமான பொருளை அறியுங்கள்.
How to read the romanization
ā · ī · ū · ē · ō — hold these vowels longer than a, i, u, e, o.
ḻ (ழ) — a distinctive curled Tamil sound, often written “zh”.
ṟ (ற) — a crisp Tamil alveolar sound; doubled ṟṟ is held more strongly.
ṉ (ன்) — the lighter n heard at the end of words such as pakavaṉ.
Doubled consonants are held or strengthened. Romanization is a reading aid; the audio and Tamil script remain the best guides.
‘உறு’ இன்றும் உற்றார், உறவு, உற்றுநோக்குதல் என்ற தொடர்களில் வாழ்கிறது. ஆனால் ‘உற்றவன்’ என்று தனித்து நோயுற்றவரைக் குறிப்பது இன்று வழக்கில் இல்லை.
The root survives in everyday words for kin and for looking closely at something, though using உற்றவன் on its own for a sick person has dropped out of current speech.
உற் · ற · வன். இரட்டித்த ‘ற்ற’ ஒரே தட்டாக, நாவை அண்ணத்தில் உறுதியாகத் தட்டி ஒலிக்க வேண்டும்.
Roughly uṟ-ṟa-vaṉ, with the doubled ṟṟ struck once and firmly against the ridge behind the teeth. Approximation only.
Audio uses the Tamil voice installed on your device. The written guide remains available when no Tamil voice is installed.
அகராதிப் பொருள்
Dictionary senseஉறு — அடைதல், பொருந்துதல், நேர்தல். உற்றவன் — அதனை அடைந்தவன்.
உறு — to reach, to befall, to be joined to. உற்றவன் — the man to whom it has happened.
இந்தக் குறளில் இதன் பணி
Role in this Kuralநான்கு கூறுகளின் வரிசையில் இதுவே முதல் உறுப்பு. ஒரு வரையறையை நோயுற்றவனிடம் தொடங்குவது தானே ஒரு கூற்று.
It occupies the first slot of the four-part list, and beginning a definition of medicine with the sick man is itself a claim.
இன்றைய தமிழில்
Modern usageநோய் உற்றவரிடம் கேட்காமல் எந்த முடிவும் எடுக்கக் கூடாது என்று அவர் திட்டவட்டமாகச் சொன்னார்.
The one it happened to should be asked first rather than told last.
மொழிபெயர்ப்பு நுணுக்கம்
Translation nuance‘நோயாளி’ என்று மொழிபெயர்த்தால் அது ஒரு நிலைத்த அடையாளமாகத் தோன்றும். ‘உற்றவன்’ சொல்வது ஒரு வகையை அல்ல, ஒரு நிகழ்வை — அது அவன்மேல் வந்து சேர்ந்தது.
Patient turns him into a standing category. உற்றவன் names an event instead: this came upon him, and it might not have.
தொடர்புடைய சொற்கள்
Related wordsHow the Tamil sentence becomes English
தமிழ்த் தொடரை வாசிப்பது எப்படி?
afflicted-one · who-will-end-it · remedy · beside-goer thus · those four-divisions-alone · medicine
தமிழ் ஒரு பட்டியலை முதலில் வைத்து, அது எதன் பட்டியல் என்பதைக் கடைசியில் சொல்ல முடியும். ஆகவே நான்கு கூறுகளும் வந்து முடிந்த பிறகே ‘மருந்து’ வந்து விழுகிறது; அதுவரை இவை எதன் பகுதிகள் என்று வாசகருக்குத் தெரியாது. ‘நாற்கூற்றே’ என்ற தேற்றம், ஆங்கிலத்தில் தனிச் சொற்றொடராலேயே சுமக்க வேண்டிய ‘இவை மட்டுமே’ என்ற இறுக்கத்தைத் தன்னுள் அடக்கியிருக்கிறது. மேலும், தமிழ் இரு பெயர்ச்சொற்களை அருகருகே வைத்து முடித்துவிடும் இடத்தில், ஆங்கிலம் ஒரு வினையையும் ஒரு சுட்டையும் சேர்க்க வேண்டியிருக்கிறது. மிகப் பெரிய இழப்பு அச்சொல்லின் மீள்வருகை — ஒரே சொல் பட்டியலில் மூன்றாவதாகவும், முழுமையாக இறுதியிலும் நிற்கிறது; மொழிபெயர்ப்பு பெரும்பாலும் இரண்டில் ஒன்றுக்கு வேறு பெயர் சூட்டி அத்திருப்பத்தை அழித்துவிடுகிறது.
Tamil can set a bare list first and name what it is a list of at the very end, so the four members all arrive before the reader learns what they add up to. The emphatic particle on நாற்கூற்றே carries in one syllable the tightening that English has to spell out as nothing but or precisely, and it attaches to the predicate rather than to the subject. English must also supply an article and a verb where Tamil simply places two nouns next to each other. The heaviest loss is the repetition: one word stands third in the list and last as the whole, and a translation almost always renames one of the two, which quietly removes the turn the sentence was built on.
உற்றவன், தீர்ப்பான், மருந்து, உழைச்செல்வான் என்று சொல்லப்பட்ட அந்த நான்கு கூறுகளே மருந்து.
The one it has come upon, the one who will end it, the remedy, and the one who goes to his side — those four divisions, so named, are medicine.
ஒரு நோய்க்கு மருந்து என்று சொல்லப்படுவது ஒரு பொருள் மட்டும் அல்ல. நோயை அடைந்தவன், அதைத் தீர்க்கும் மருத்துவன், அவனுக்குக் கருவியாகும் மருந்து, அருகில் இருந்து அதைப் பிழையின்றி நிறைவேற்றுபவன் — இந்நான்கும் சேர்ந்ததே. ‘கூறு’ என்ற சொல், இவை ஒரே பொருளின் பங்குகள் என்பதைக் காட்டுகிறது; ‘ஏ’ இவை மட்டுமே என்று இறுக்குகிறது. ஆகவே நோயுற்றவனும் அருகிருப்பவனும் மருந்தைப் பெறுபவர்கள் அல்ல, மருந்தின் பகுதிகளே. இது ஆயுள்வேத நூல்களின் பழைய கட்டமைப்பு; இன்றைய மருத்துவ உண்மையாக இதைக் கொள்ளக் கூடாது.
What is called medicine for a disease is not the drug alone. It is a set of four: the person the illness has come upon, the one whose work is to remove it, the remedy that serves as that person's instrument, and the one who stays at hand and carries it out faithfully. The word used for the four means shares of a single thing rather than four separate items, so the sick person and the attendant sit inside the definition instead of beside it. This reports the classical Āyurvedic frame as it stands, and it is not a description of modern clinical practice.
Grammar that unlocks the line
‘மருந்து’ இவ்வடியில் இரு முறை வருகிறது. நடுவில் வருவது நான்கில் ஒரு கூறு; இறுதியில் வருவது நான்கின் முழுமை. உரை இரண்டையும் வேறாகக் கொள்கிறது — ஒன்று ‘அவனுக்குக் கருவியாகிய மருந்து’, மற்றொன்று ‘பிணிக்கு மருந்தாவது’.
மருந்து appears twice. In the middle it is one of the four members and at the end it is the whole of them, and the commentary reads the two differently: the physician's instrument in one place, and what constitutes medicine for a disease in the other.
‘கூறு’ என்பது ஒன்றைப் பகுத்துக் கிடைக்கும் பங்கு. நான்கு தனிப் பொருள்கள் என்று சொல்ல வேறு சொற்கள் தமிழில் உண்டு; அவை இங்கு தேர்ந்தெடுக்கப்படவில்லை. ஆகவே சொல்லப்படுவது கூட்டுழைப்பு அல்ல, ஓர் அமைப்பு.
கூறு is a share got by dividing one thing, and Tamil has other words for four separate objects which are not used here. What is stated is therefore a structure rather than a collaboration.
‘உற்றவன்’, ‘தீர்ப்பான்’, ‘செல்வான்’ — மூன்றும் வினையடியாகப் பிறந்த வினைமுதற் பெயர்கள். அவை பட்டங்களால் அல்ல, செயலால் பெயரிடப்படுகின்றன. நான்கில் ‘மருந்து’ மட்டுமே இயற்பெயர்; உயிரற்றது ஒன்றே இவ்வரிசையில் தனித்து நிற்கிறது.
உற்றவன், தீர்ப்பான் and செல்வான் are all agent nouns built on verbs, so three of the members are named by what they do rather than by any title. Only மருந்து is a plain noun, and it is the one item in the list that is not a person.
‘நாற்கூற்றே மருந்து’ என்பதில் வினைமுற்று இல்லை; இரு பெயர்ச்சொற்கள் அருகருகே நின்று சமன்பாட்டை உண்டாக்குகின்றன. பயனிலை முன்னும் எழுவாய் பின்னும் நிற்கின்றன. ‘ஏ’ தேற்றம் பயனிலைமேல் விழுவதால், ‘இவை மட்டுமே’ என்ற பொருள் பிறக்கிறது.
நாற்கூற்றே மருந்து contains no finite verb; two nouns stand side by side and the equation is made by their adjacency, with the predicate first and the subject last. The emphatic ஏ falls on the predicate, which is what produces the sense of these and no others.
‘மருந்துழைச்’ என்ற ஒரே அச்சுத் தொகுதிக்குள் மூன்றாம் உறுப்பாகிய ‘மருந்து’ முழுவதும், நான்காம் உறுப்பின் தொடக்கமாகிய ‘உழை’யும் அடங்கியுள்ளன. பிரித்துப் படிக்காதவரை நான்கில் ஒரு எல்லை கண்ணுக்குத் தெரிவதில்லை.
The single printed cluster மருந்துழைச் holds the whole of the third member and the opening of the fourth. Until it is separated, one of the four boundaries is invisible on the page.
‘உழைச்செல்வான்’ என்பதன் சொற்பொருள் அருகில் செல்பவன். உரை அதற்கு ‘அதனைப் பிழையாமல் இயற்றுவான்’ என்று பொருள் தருவதால், அவன் வெறும் துணை அல்ல — மருந்தைப் பிழையின்றி நிறைவேற்றுபவன். போப் இதை நோயாளியின் பக்கத்தில் காத்திருப்பவன் என்று மொழிபெயர்க்கிறார்.
The literal sense of உழைச்செல்வான் is the one who goes to the side. Because the commentary glosses him as the one who carries it out without error, he is not a mere companion but the one who executes the remedy faithfully, where Pope renders him as him who waits by the patient's side.
Commentary basis: Tamil Wikisource — Thirukkural with Parimelazhagar commentary, Chapter 95. View commentary
Vocabulary reference: University of Madras Tamil Lexicon, via Digital Dictionaries of South Asia. Open lexicon