Unendurable Separation
On parting that cannot be borne, and on the difference between distance and absence.
A chapter about the moment a parting is put into words, and about the days on either side of that moment.
Kural 1151 opens with the woman refusing the ordinary comfort. If there is such a thing as your not going, she says, tell me that; a promise of a quick return belongs to whoever will still be alive when it falls due. In 1152 the dread has already moved backwards into the present. His looking at her was once sweetness itself, and now the whole of being together carries a dimming, because the fear of the parting sits inside it.
The chapter then asks what can be known about a person and what cannot. Kural 1153 finds that assurance is hard to reach even in a man who knows both his own word and her inability to bear a separation, because a parting still happens on one occasion or another. Kural 1154 answers the question that follows from it. If the man who said "do not fear" is the one who leaves, no fault attaches to the person who took him at his word.
In 1155 she turns to her companion and asks for the only help that would meet the case: if you would keep my life safe, hold back the going of the man who holds it. Guarding the life and preventing the departure are named with one verb, and if he goes there will be no meeting again. Kural 1156 reads his manner as evidence. A man hard enough of eye to announce the parting to her face will not soften afterwards, so the hungry hope that he will has to be given up.
Kural 1157 is the chapter's sharpest picture. The bangles slipping past the joint of her forearm have already announced the abandonment without his saying a word, and she asks whether the news really has to be carried to her by somebody else. In 1158 the chapter measures two hardships against each other: living in a town where there is nobody of your own kind is painful, and being parted from the one who is sweet to you is worse than that. Kural 1159 states the mechanism, setting love beside fire. Fire burns only what touches it and has no power at all to burn from a distance.
The last verse closes on irony. Consenting to it, putting the pain away, bearing the separation, and going on living afterwards: there are many who do all of that. Many.
AI draft · pending review
10 of 10 narratives drafted · all Tamil, Pope & Parimelazhagar sourced
செல்லாமை யுண்டே லெனக்குரை மற்றுநின்
வல்வரவு வாழ்வார்க் குரை.
பிரியப் போகிறவனிடம் தலைவி பேசுவதாக இக்குறள் அமைகிறது. 'நீ என்னைப் பிரியாமல் இருப்பாய் என்று ஒன்று இருந்தால், அதை மட்டும் என்னிடம் சொல்' என்கிறாள். 'அதை விட்டுவிட்டுப் பிரிந்து சென்று விரைவில் திரும்பி வருவேன் என்று சொல்லப் போகிறாயானால், அதை அப்போது உயிரோடு இருப்பவர்களிடம் சொல்' என்று அவள் சேர்க்கிறாள். திரும்பி வரும் அந்த நாள்வரை தான் உயிரோடு இருக்கமாட்டாள் என்பதை நேராகச் சொல்லாமல் இப்படிச் சொல்கிறாள் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார்.
If there is such a thing as your not going, tell that to me. If what you have to say is that you will return quickly, say it to whoever will still be alive to hear it.AI draft
இன்க ணுடைத்தவர் பார்வல் பிரிவஞ்சும்
புன்க ணுடைத்தாற் புணர்வு
இரண்டு காலங்களை ஒப்பிட்டுத் தலைவி பேசுவதாக இக்குறள் அமைகிறது. முன்பு, தழையும் மாலையும் கொண்டு அவன் பின்னால் நின்ற நாட்களில், அவன் பார்த்த பார்வையே இனிமையாக இருந்தது; அந்தப் பார்வை சேர்க்கையைக் குறித்து நின்றதால் அவ்வளவும் போதுமானதாக இருந்தது என்று பரிமேலழகர் கூறுகிறார். இன்று சேர்க்கையே நிகழும்போதும், அவன் பிரிந்துவிடுவான் என்னும் அச்சம் அதனுள் இருப்பதால், அது துன்பம் தருவதாக மாறிவிட்டது. அவனுடைய அன்பின் நிலை இதுதான் என்று உரை முடிக்கிறது.
There was a time when his simply looking at me held sweetness in it. Now the holding itself has a dimness in it, because inside it sits the fear that he will leave.AI draft
அரிதரோ தேற்ற மறிவுடையார் கண்ணும்
பிரிவோ ரிடத்துண்மை யான்.
தலைவி தன் நம்பிக்கையை ஆராய்வதாக இக்குறள் அமைகிறது. 'பிரியேன்' என்று தான் சொன்ன சொல்லையும், பிரிவைத் தன்னால் தாங்க முடியாது என்பதையும் நன்கு அறிந்தவனிடத்திலும் ஒரு சமயத்தில் பிரிவு நிகழ்ந்துவிடுகிறது என்று பரிமேலழகர் கூறுகிறார். அப்படி நிகழ்வதால், அவனுடைய சொல்லையும் அவன் காட்டும் அன்பையும் வைத்து, இவர் நம்மிடம் அன்பு உடையவர் என்று மனம் தெளிந்து நிற்கும் நிலை அரிதாகிவிட்டது என்பது இதன் பொருள்.
Being sure of someone is hard — even of a man who knows what he promised and knows what a parting does to me, because a parting still happens on one occasion or another.AI draft
அளித்தஞ்ச லென்றவர் நீப்பிற் றெளித்தசொற்
றேறியார்க் குண்டோ தவறு.
சந்தித்த அந்த நேரத்திலேயே பேரன்பு காட்டி, 'உன்னை விட்டுப் பிரியமாட்டேன், அஞ்ச வேண்டாம்' என்று சொன்னவன் பின்பு தானே பிரிந்து போவானாயின், அவன் தெளிவுபடுத்திச் சொன்ன அச்சொல்லை உண்மை என்று நம்பியவர்க்குக் குற்றம் உண்டா என்று பரிமேலழகர் கேட்கிறார். குற்றம் அவனுடையதே அன்றி நம்பியவளுடையது அல்ல என்பது இக்கேள்வியின் பொருள்.
He was tender with me, and he said: do not be afraid. If that same man then leaves, is any fault owed by the one who took the words he settled her with as true?AI draft
ஓம்பி னமைந்தார் பிரிவோம்பன் மற்றவர்
நீங்கி னரிதாற் புணர்வு.
தன் தோழியிடம் தலைவி வேண்டுவதாக இக்குறள் அமைகிறது. 'என் உயிர் போகாமல் காக்க விரும்பினால், அதை ஆளுவதற்கு உரியவனுடைய பயணத்தைத் தடுத்து நிறுத்து' என்று சொல்கிறாள். தடுப்பார் இல்லாமல் அவன் சென்றுவிட்டால், அவனால் ஆளப்பட்ட உயிரும் உடன் சென்றுவிடும்; சென்றபின் அவனை மீண்டும் சேர்வது தனக்கு அரிது என்று பரிமேலழகர் இதற்குப் பொருள் கூறுகிறார். உயிரைக் காப்பதும் அவனைத் தடுப்பதும் ஒரே செயல் என்பது இதன் கருத்து.
If you would keep my life safe, then hold back the going of the man who holds it. If nobody holds him and he leaves, there will be no meeting again.AI draft
பிரிவுரைக்கும் வன்கண்ண ராயி னரிதவர்
நல்குவ ரென்னும் நசை.
தழுவலின் கடுமையை அறிந்த தலைவனே, தன் முன்னே நின்று தன் பிரிவைத் தானே சொல்லும் கடின நோக்கம் உடையவனாக இருந்தால், பின்பு தன் ஆற்றாமையை அறிந்து வந்து அன்பு காட்டுவான் என்று வைத்திருக்கும் ஆசையை விட்டுவிட வேண்டும் என்று பரிமேலழகர் கூறுகிறார். பிரிவைச் சொல்லும் அந்தக் கடினமே, பின்னால் மென்மை வராது என்பதற்குச் சான்று என்பது இதன் கருத்து.
If he can stand in front of me and speak the parting aloud, he has the hard eye for it — and the hungry hope that he will one day be tender is a hope I must let go.AI draft
துறைவன் றுறந்தமை தூற்றாகொன் முன்கை
யிறையிறவா நின்ற வளை.
செய்தியைச் சொல்ல வந்த தோழிக்குத் தலைவி பதில் சொல்வதாக இக்குறள் அமைகிறது. துறைவன் தன்னைப் பிரியத் தொடங்கியதை அவன் சொல்லாமலேயே தாமே உணர்ந்து, என் முன்கையின் இறையினின்றும் கழன்று விழும் வளையல்கள் எனக்கு அறிவிக்காதோ என்று அவள் கேட்கிறாள். அவன் சொல்லக் கேட்டு, நீ வந்து சொல்ல வேண்டுமோ என்பது இதன் தொடர்ச்சி என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார்.
The bangles that have slipped past the joint of my forearm — will they not proclaim it themselves, that the man of the shore has left me? Must I wait to be told?AI draft
இன்னா தினனில்லூர் வாழ்த லதனினு
மின்னா தினியார்ப் பிரிவு.
இரண்டு துன்பங்களை ஒப்பிட்டு, எது பெரியது என்பதை இக்குறள் சொல்கிறது. தம் மனக் குறிப்பை அறிந்துகொள்ளும் தோழியர் இல்லாத வேற்று ஊரில் வாழ்வது மகளிர்க்குத் துன்பம் என்று பரிமேலழகர் கூறுகிறார். அதனினும் பெரிய துன்பம், தம் காதலரைப் பிரிந்திருப்பது என்று முடிக்கிறார். அறிமுகமில்லாத ஊரின் தனிமை ஒரு துன்பம்; ஒருவரின் இல்லாமை அதைவிடப் பெரிய துன்பம் என்பது இதன் பொருள்.
It is a hard thing to live in a town where there is nobody of your own kind. Harder still than that is being parted from the one who is sweet to you.AI draft
தொடிற் சுடினல்லது காமநோய் போல
விடிற்சுட லாற்றுமோ தீ.
தீயையும் காமநோயையும் ஒப்பிட்டு, எது வலிமையானது என்பதை ஒரு கேள்வியால் இக்குறள் சொல்கிறது. தீ தன்னைத் தொட்டால் சுடும்; சுடுவது அவ்வளவுதான் என்று பரிமேலழகர் கூறுகிறார். காமநோய் போலத் தன்னிடமிருந்து விலகிச் சென்றாலும் தவறாமல் சுடும் ஆற்றல் தீக்கு உண்டா என்று கேட்டு, இல்லை என்றே அவர் முடிக்கிறார். அருகில் இருந்தால் மட்டுமே சுடக்கூடிய ஒன்றைவிட, தொலைவிலும் சுடுவது வலிமையானது என்பது இதன் கருத்து.
Fire burns you if you touch it, and that is the whole of what it can do. Can it burn, the way the sickness of love burns, from far away? It cannot.AI draft
அரிதாற்றி யல்லனோய் நீக்கிப் பிரிவாற்றிப்
பின்னிருந்து வாழ்வார் பலர்.
தோழி சொன்னதற்குத் தலைவி தரும் பதிலாக இக்குறள் அமைகிறது; 'நீ சொல்லுகின்றது ஒக்கும்' என்று பரிமேலழகர் தன் உரையைத் தொடங்குகிறார். பிரிவை உணர்த்தியபோது அதற்கு உடன்பட்டு, பிரியும் நேரத்தில் எழும் அல்லல் நோயையும் நீக்கி, பிரிந்தபின் அப்பிரிவையும் தாங்கி, அதன் பிறகும் உயிர்வாழும் மகளிர் உலகத்தில் பலர் என்று அவர் விளக்குகிறார். செய்ய வேண்டியவற்றை ஒவ்வொன்றாக அடுக்கிச் சொல்லிவிட்டு, இவை எல்லாம் செய்பவர் பலர் என்று முடிப்பதே இதன் கூர்மை.
To agree to the hard thing, to put away the pain it brings, to bear the parting, and to go on living afterwards — there are many who do all of that. Many.AI draft